
Ναι δε συμβαίνει εδώ αλλά συμβαίνει τώρα.
Τώρα που πίνουμε τον καφέ μας στο γραφείο μας, τώρα που κοιτάμε τι ώρα θα κλείσουν τα μαγαζιά, τώρα που μιλάμε στο τηλέφωνο με τον/την κολλητό-ή μας κανονίζοντας τη βραδυνή μας έξοδο, τώρα που αποφασίσαμε σε ποιό βουνό θα περάσουμε το τριήμερο μας.
Οχι εδώ, αλλά τώρα.
Οταν κοιτάζω τον παγκόσμιο χάρτη ποτέ σχεδόν δε κοιτάζω κάτω απ' την Ευρώπη.
Εκεί, στη καταραμένη ήπειρο.
Εκεί που η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία απολύτως αξία.
Εκεί που οι νεκρόι από λιμούς, εμφυλίους πολέμους και ασθένειες μετριούνται απ' την αρχή κιόλας σε εκατοντάδες χιλιάδες.
Εκεί που η επιβίωση είναι καθημερινότητα.
T.I.A. = This Is Africa , που έλεγε και ο DiCaprio στο Blood Diamond.
Danny Archer: Sometimes I wonder if God ever forgive us for what we've done to each other...
Then I look around and I realize... God left this place a long time ago...
(Η φωτογραφία ειναι απ' τη διαφημιστική καμπάνια της Διεθνούς Αμνηστίας 'οπως πρωτοπαρουσιάστηκε στην...Ελβετία. Απίστευτη Έμπνευση)
Monday, February 12, 2007
Τ.Ι.Α.
Παλι θα ηπιε ρακομελα το Mogwai 6 Eριξαν νερό στο mogwai
Wednesday, February 7, 2007
Σιγά μη κλάψω, σιγά μη φοβηθώ...

Όλη μέρα λέω μέσα μου, όλα θα πάνε καλά, μη στεναχωριέσαι.
Μην αφήνεις τους άλλους να σε στεναχωρούν.
Βάλε τους όλους επιτέλους στη θέση που πραγματικά τους αξίζει να είναι.
Στο κάτω κάτω εσύ φταις όχι αυτοί. Έτσι δεν είναι?
Μόνοι μας είμαστε εδώ και μόνοι θα παραμείνουμε.
Ήρθε η ωρα να ζητάμε απ' τους άλλους αυτό που μπορούν να μας δώσουν και στο βαθμό που θέλουν να μας δώσουν, όχι αυτό που θέλουμε εμείς να πάρουμε.
Πως μπορείς να κατηγορήσεις κάποιον όταν είναι ο εαυτός του - εστω και ο χειρότερος, απαξ και του δίνεις εσυ αυτό το δικαίωμα?
Ολα εδω πληρώνονται όμως έτσι δεν είναι?
Απλά σας βαρέθηκα ρε κουφάλες, απλά.
Ολα θα πάνε καλά.
Ολα θα πάνε καλά..
Ολα θα πάνε καλά...
Ολα θα πάνε καλά....
Ολα πρέπει να πάνε καλα.
Παλι θα ηπιε ρακομελα το Mogwai 8 Eριξαν νερό στο mogwai
Friday, February 2, 2007
Η Νεράιδα

Μια φίλη ετοιμάζεται για ένα ταξιδάκι στη Πράγα, και επ' ευκαιρίας της ανέφερα μια προσωπική μου εμπειρία.
Περπατώντας κάποια στιγμή κόντα στη Παλαιά Πλατεία του μεσσαιωνικού κέντρου της Πράγας, άκουσα μια μουσική από κάποιο στενάκι (απ ' αυτά τα ψεύτικα σοκάκια αχ αχ). Όταν έφτασα εκεί υπήρχε κόσμος μαζεμένος γύρω από μια κοπέλα η οποία έπαιζε τσέλο. Ήταν μια τυπική εικόνα που συναντούσε κανείς στη συγκεκριμένη πόλη με τους πλανόδιους μουσικούς βέβαια, μόνο που η συγκεκριμένη έπαιζε σ' ένα σοκάκι και όχι σε κάποιο τουριστικό αξιοθέατο κοντά.
Νομίζω ότι πιο αέρινο πλάσμα δεν έχω ξαναδεί στη ζωή μου. Είχε μακριά ξανθά μαλλιά που πέφτανε πίσω απ' τους ώμους της, είχε ίσως το πιο λευκό δέρμα που έχω δει ποτέ, ένα πρόσωπο πραγματικά αγγελικό και φορούσε ένα μακρύ μαύρο φόρεμα, δαντελοτό στο στήθος που άνοιγε φουντωτό μέχρι κάτω. Και όπως έπαιζε τσέλο (το καταραμένο το όργανο και νεκρούς ανασταίνει) και ο άερας έπαιρνε τα μαλλιά της νόμιζες ότι έβλεπες κάτι σαν όνειρο με νεράιδες και ξωτικά (βοηθούσε λίγο και το ηλιοβασίλεμα και τα μεσσαιωνικά σπιτάκια βέβαια). Πραγματικά ήταν υπέροχο! Ο κόσμος όταν τελείωσε το κομμάτι που έπαιζε άφηνε τα κέρματα και έφευγε με εμφανή τον θαυμασμό του πάντως.
Εδώ θα τελείωνε η ιστορια και θα χε και happy end.
Μόνο που καθυστέρησα να αφήσω τα κέρματα και έγινα μάρτυρας και της σκηνής αυτής:
Η κοπέλα χαμογελώντας διακριτικά, αφήνει το τσέλο όρθιο δίπλα της, βάζει τα χέρια πίσω απ' το φόρεμα της, στηρίζεται στον τοίχο, και τραβάει ένα αναπηρικό καροτσάκι που δε ξέρω αν φαινότανε από πριν πάντως εγώ δεν το είχα παρατηρήσει, το ανοίγει με ελαφριά δυσκολία, κάθετε, και αρχίζει να τυλίγει το τσέλο στη θήκη του. Έπαθα πλάκα, όχι μόνο γιατί συνειδητοποίησα ότι το κόρίτσι ήταν ανάπηρο, αλλά γιατί -ενώ θα μπορούσε- δε χρησιμοποίησε πουθενά την "αδυναμία αυτή να τραβήξει τα βλέμματα ή τα λεφτά των διερχομένων.
Γιατί τα λέω όλα αυτά?
Γιατί απλούστατα, διηγούμενος αυτή την ιστορία, θυμήθηκα τι διαφορά έχει η λέξη Αξιοπρέπεια από τη λέξη Δουλοπρέπεια και η λέξη Γνώση από τη λέξη Παιδεία.
Αυτά.
It is better to be hated for what you are than to be loved for what you are not.
Andre Gide (1869 - 1951)
Παλι θα ηπιε ρακομελα το Mogwai 11 Eριξαν νερό στο mogwai
Wednesday, January 31, 2007
It's a small crime....
Σ ευχαριστώ.
Γιατί είχα καιρό να νιώσω πως είναι να υπάρχει ένας άνθρωπος που από μόνος του είναι ικανός να ομορφύνει τον κόσμο.
Κ ας μη διαβάσεις ποτέ αυτά τα λόγια.
Και ας μη το μάθεις ποτέ.
Δε με νοιάζει.
Δε φοβάμαι πια και ξέρω γιατί...
Παλι θα ηπιε ρακομελα το Mogwai 6 Eριξαν νερό στο mogwai
Monday, January 29, 2007
Εν αρχή ήν ο πόνος....

Είχαν αλλάξει οι καιροί, τώρα δε σκότωναν, σ' έδειχναν μόνο με το δάχτυλο, κι αυτό αρκούσε. Ύστερα, κάνοντας έναν κύκλο που όλο στένευε, σε πλησιάζανε σιγά-σιγά, εσύ υποχωρούσες, στριμωχνόσουνα στον τοίχο, ώσπου, απελπισμένος, άνοιγες μόνος σου μια τρύπα να χωθείς.
Κι όταν ο κύκλος διαλυόταν, στη θέση του στεκόταν ένας άλλος, καθόλα αξιαγάπητος κύριος...
Παλι θα ηπιε ρακομελα το Mogwai 7 Eριξαν νερό στο mogwai
Friday, January 19, 2007
...τι 'χα πάντα!

Από την άλλη βέβαια δε μπορώ εύκολα να βγάλω τους στίχους της Κατερίνας Γώγου απ' το μυαλό μου...
Ένα πρωί θ' ανοίξω την πόρτα
και θα χαθώ
με τ΄όνειρο της επανάστασης
μες την απέραντη μοναξιά
των δρόμων που θα καίγονται,
μες την απέραντη μοναξιά
των χάρτινων οδοφραγμάτων
με το χαρακτηρισμό -μην τους πιστέψεις!-
Προβοκάτορας!
Πράγματι ρε Κατερινιώ δεν μπορω να σε κατηγορήσω. Δεν έχεις άδικο....
Ξέρω ότι υπάρχει πολύ οργή εκεί έξω. Δε περιμένω να δω μερικές μολότωφ στη Πατησίων. Τα βλέπουμε κάθε βδομάδα στα γήπεδα και τους γύρω δρόμους, στις σχολές και στα σχολεία, σους δρομους και στα φανάρια, στις τηλεοράσεις μας, πάντου. Ζούγκλα.
Λυπάμαι η μηχανή υπερφορτίστηκε. Τα χειρότερα έρχονται.
Παλι θα ηπιε ρακομελα το Mogwai 9 Eριξαν νερό στο mogwai
Τι 'χες Γιάννη μου....

Έχω επιχειρήσει να γράψω 3 φορές αυτό το καταραμένο post. Κάθε φορά που ξεκινάω αυτοαναιρούμαι και το σβήνω. Και πάλι απ' την αρχή με νέα επιχειρήματα κάθε φορά.
Εν τέλει μπερδεύτικα που αποφάσισα να μην εκφέρω κάποια απόλυτη γνώμη (σπάνιο για μένα) αλλά να θέσω και εγώ κάποια ερωτήματα.
Παρακολουθώ - πάντα με πραότητα - τα τεκταινόμενα στη παιδεία και κυρίως στο κέντρο της Αθήνας με τις μολότωφ και το ξυλίκι.
Ας μου εξηγήσει και μένα ρε παιδιά κάποιος μπας και καταλάβω ο φτωχός....ποιοί είναι όλοι αυτοί που τα σπάνε και τα καίνε?
Γιατί έχω την ισχυρή εντύπωση ότι (τουλάχιστον μεγάλη μερίδα αυτών) προκειται για προβοκάτορες, χαφιέδες και λοιπές λέρες της ασφάλειας? Τόσο νυχτομένος είμαι?
Τόσοι καθηγητές του πολυτεχνείου είχαν τ' αρ...δια να βγουν και να δηλώσουν ότι τους έίδαν να κατεβαίνουν από κλούβες των ματ (το ίδιο και στη θεσσαλονίκη με τη ζαρντινιέρα). Και ο σκοπός απλός: Ποιος αλήθεια άκουσε πόσο μεγάλη ή πόσο παλμό είχε η πορεία των φοιτητών? Ποιός αλήθεια ξέρει τα αιτήματα τους και τα επιχειρήματα τους? Το μόνο που μαθαίνουν 10 εκατομμύρια έλληνες ότι ένα μάτσο μαλάκες τα σπάσανε στο πολυτεχνείο.
Και αν η απάντηση είναι, "δηλαδή εσύ είσαι μάγκας και το βρήκες και τα άλλα 10 εκατομμύρια κοιμούνται όρθιοι" τότε απαντώ "όχι και τα 10 ευτυχώς".
Λυπάμαι αλλά δε προσγειωθήκαμε προχτές απ' τον πλανήτη spectrum και δε ξέρουμε τι μας γίνεται, και μεις φοιτητές είμασταν και σε πορείες φάγαμε δακρυγόνα με το κιλο και ξέρουμε πως λειτουργεί το συστημα.
Από την άλλη όμως πως να πιστέψω ότι οι ίδιοι παίζουν κλέφτες και αστυνόμους, οι μεν καίνε και οι άλλοι καίγονται και την επόμενη τα πίνουν μαζί στην ασφάλεια?
Να μου πείτε γιατί δε τους συλλαμβάνουν τότε? Πόσο δύσκολο είναι πια? Αν πάω να ρίξω μια μπουνιά σ' έναν περαστικό στη Πατησίων θα με πιάσουν 10 πριν τον ξαπλώσω.
Μήπως όλα αυτά γίνονται για να υποβαθμιστεί το ελληνικό πανεπιστήμιο (κ' άλλο) ανοίγοντας δρόμο στα ιδιωτικά (τα μη-κρατικά...χαχα)
Μήπως επι της ευακαιρίας καταργήσουμε και το πανεπιστημιακό άσυλο?
Να βάλουμε και καμιά καμερούλα στο δρόμο παραπάνω?
Μήπως να περάσουμε και ότι άλλο νομοσχέδιο μας βολέυει στη ζούλα τώρα που όλοι ασχολούνται με το "φλεγον" ζήτημα?
Μήπως?
Παλι θα ηπιε ρακομελα το Mogwai 2 Eριξαν νερό στο mogwai
