Και......ΜΠΑΑΑΑΑΑΑΑΑΜ!

Πολύς λόγος γίνεται τα τελευταία χρόνια για την αλλαγή του κλίματος, για το φαινόμενο του θερμοκηπίου και γενικά για το γεγονός της αλόγιστης χρήσης ορυκτών πόρων που θα οδηγήσει εν τέλει στη καταστροφή του πλανήτη μας.

Ας σοβαρευτούμε. Μεγάλα παιδιά είμαστε.

Άντε όλο αυτό το σκηνικό να οδηγήσει στη καταστροφή του ανθρωπίνου γένους και κάποιων ακόμα εκατομμυρίων ειδών. Άντε ν’ αλλάξει και φάτσα ο πλανήτης (αλλού οι θάλασσες αλλού τα βουνά και τα λαγκάδια – κ’ άντε να βρούμε ξύλα τότε), αλλά μέχρι εκεί. Σιγά τ’ αυγά.
Στο post αυτό δεν θ' ασχοληθούμε με ημίμετρα σαν αυτά, αλλά με το πώς πραγματικά μπορούμε να καταστρέψουμε τον πλανήτη…ολοκληρωτικά.

Να τον αφανίσουμε μια και καλή.

Α. Χρήση Μικροσκοπικής Μαύρης Τρύπας

Τι χρειαζόμαστε : Μια μικροσκοπική μαύρη τρύπα. Το ατυχές γεγονός βέβαια είναι ότι, λόγω της κατά Hawking ακτινοβολίας, οι μαύρες τρύπες εξατμίζονται. Βέβαια, για μια μεσαίου μεγέθους μαύρη τρύπα, αυτό παίρνει κάτι εκατομμύρια χρόνια, αλλά για τη δική μας μαύρη τρυπίτσα, θα πρέπει να λάβουμε το γεγονός υπ’ όψη και να τη δημιουργήσουμε μεγαλύτερη από ένα όριο μάζας εξαέρωσης (χρειαζόμαστε περίπου τη μάζα του Έβερεστ). Η κατασκευή της επιβάλει λεπτούς χειρισμούς μιας και απαιτείται ένα επαρκές ποσό νετρονίων, αλλά μπορούμε να παρακάμψουμε το στάδιο αυτό και ν’ αρχίσουμε να στοιβάζουμε ατομικούς πυρήνες μέχρι να κολλήσουν.

Μέθοδος: Την τοποθετούμε οπουδήποτε μας αρέσει πάνω στη Γη και περιμένουμε. Η τρυπούλα μας θ’ αρχίσει να ρουφάει ύλη με κατεύθυνση το κέντρο της Γης, μέχρι να βγει απ’ την άλλη μεριά και ξανά πίσω (κάτι σαν σκούπα-εκκρεμές). Όταν πλέον αναπαυθεί στο κέντρο, δεν έχουμε παρά μόνο να περιμένουμε να ρουφήξει κ’ ό,τι απέμεινε. Πρόκειται για την πιο ξεκούραστη και αποδοτική μέθοδο.

Β. Χρήση έκρηξης Ύλης – Αντιύλης

Τι χρειαζόμαστε: περίπου 2.500.000.000.000 τόνους αντιύλης. Πρόκειται για τρομερό εκρηκτικό, αλλά η δημιουργία τέτοιας ποσότητας σε επιταχυντές σωματιδίων απαιτεί χρόνο. Πολύ χρόνο. Με τον κατάλληλο εξοπλισμό, απλά δημιουργούμε μια μηχανή μέσα στην οποία πετάμε την ανωτέρω ποσότητα ύλης μέσα από μια τέταρτη διάσταση, η οποία μας επιστρέφεται σαν αντιύλη.

Μέθοδος: Απλά θέτουμε τη βόμβα σε λειτουργία. Προτείνεται να την πετάξουμε απ’ το διάστημα (όπου και θα την έχουμε δημιουργήσει) προς τον πλανήτη και θα κάτσουμε λίγο μακριά μη μας πάρει το ωστικό κύμα.

Γ. Χρήση Γιγαντιαίας Μαύρης Τρύπας

Τι χρειαζόμαστε: Μια μαύρη τρύπα φυσικά. Γιγαντιαία μάλιστα. Και μηχανές αρκετά ισχυρές ώστε να θέσουν σε κίνηση τον πλανήτη. Αυτά μόνο.

Μέθοδος: Αφού εντοπίσουμε τη μαύρη τρύπα (συστήνεται αυτή προς τον αστερισμό του Τοξότη, μόνο 1600 έτη φωτός μακριά), θα πρέπει να πάμε την Γη εκεί ή να φέρουμε τη Μαύρη Τρύπα εδώ. Δυστυχώς η διαδικασία είναι χρονοβόρα, είτε μετακινήσουμε τη Γη είτε μετακινήσουμε τη Μαύρη Τρύπα. Για να κερδίσουμε χρόνο, προτείνεται να μετακινήσουμε και τις δύο. Βέβαια η Γη δε θα εξαφανιστεί ολοκληρωτικά, καθώς θα παραμένει ως κομμάτι μάζας της μαύρης τρύπας, αλλά τουλάχιστον δε θα είναι ορατή και σίγουρα θα καταστεί αδύνατη προς χρήση.

Δ. Καταστροφή με Γεώτρηση

Τι χρειαζόμαστε: Ένα αρκετά ισχυρό ηλεκτρομαγνητικό τρυπάνι (mass driver), ή ακόμα καλύτερα μπόλικα ισχυρά ηλεκτρομαγνητικά τρυπάνια. Πρόκειται για ελαφρώς υπερμεγέθη σπειροειδή όπλα που έχουν τη δυνατότητα να εκτινάσσουν μεγάλες ποσότητες υλικών που τους ρίχνουμε μέσα (είχαν προταθεί για μεταφορά υλικών απ’ τη Σελήνη στη Γη).

Μέθοδος: Ουσιαστικά θα σκάψουμε τη Γη με τα ανωτέρω τρυπάνια και θα πετάξουμε τους μόλις 10 εις τη 36η τόνους ύλης στο διάστημα (κατά προτίμηση προς τον ήλιο για να εξαϋλωθούν κιόλας). Λεπτομέρεια: το τρυπάνι θα πρέπει να είναι ιδιαιτέρως ισχυρό ώστε να ξεπερνάει η ταχύτητα αποστολής τη βαρυτική έλξη του πλανήτη αλλιώς κινδυνεύουμε να μας έρθουν πακέτο πίσω. Ξεκινάμε το σκάψιμο και εκτινάσσουμε το υλικό προς τον ήλιο. Θα πάρει χρόνο, να το ξέρετε. Εναλλακτικά τα υλικά μπορούν να μεταφερθούν και με διαστημόπλοια στο διάστημα αλλά θα έχει υψηλό κόστος και θα μειώσει δραστικά τη ταχύτητα καταστροφής. Δε συμφέρει.

Ε. Εκμετάλλευση της (καταστροφικής) Ενέργειας του Ήλιου

Τι χρειαζόμαστε: Εξοπλισμό για να μετακινήσουμε τη Γη και προσεχτικό σχεδιασμό.

Μέθοδος: Εκσφενδονίζουμε τον πλανήτη προς τον ήλιο. Προσοχή. Είναι δυσκολότερο απ’ ότι ακούγεται, παρότι δεν απαιτείται σύγκρουση με τον ήλιο (τα παλιρροϊκά κύματα θα διαλύσουν τη Γη πριν έρθει σ’ επαφή). Και είναι δύσκολο γιατί μπορεί η Γη να μη καταφέρει να ξεπεράσει το όριο Roche και να καταλήξει τηγανισμένη αλλά και πάλι σε τροχιά. Αυτό θα ήταν ημίμετρο. Αυτή τη στιγμή δε διατίθεται σχετική τεχνολογία, αλλά εάν σκάσει κάποιος αστεροειδής και μας στείλει προς το κέντρο του ηλιακού συστήματος θα χρειαστούν μόνο 25 χρόνια για την απόλυτη καταστροφή. Άρα μπορούμε να μετακινήσουμε τη γη προς τη τροχιά κάποιου αστεροειδούς και ν’ αφήσουμε αυτόν να επιτελέσει το θεάρεστο έργο μας. Ειδάλλως, θα χρειαστούν χιλιετίες μέχρι να δημιουργηθεί τεχνολογία αρκετά ισχυρή για να το κάνουμε μόνοι μας. Κουράγιο.

ΣΤ. Πυροκρότηση της Ενέργειας Κενού.

Τι χρειαζόμαστε: Έναν ηλεκτρικό λαμπτήρα, σχετικά μεγάλο. Εχεμύθεια.

Μέθοδος: Πρόσφατες επιστημονικές μελέτες μας λένε ότι αυτό που θεωρούμε κενό ουσιαστικά μόνο κενό δεν είναι, αλλά αποτελείται από τεράστιες ποσότητες σωματιδίων και αντισωματιδίων που δημιουργούνται και καταστρέφονται μεταξύ τους κάθε δευτερόλεπτο. Και ότι η ποσότητα ενέργειας που περικλείεται ακόμα και στο κενό ενός ηλεκτρικού λαμπτήρα είναι υπεραρκετή να ψήσει όλους τους ωκεανούς μαζί. Και κάπου εδώ σκάμε μύτη εμείς χεχε. Πρέπει να βρούμε τρόπο να χαλιναγωγήσουμε αυτή η ενέργεια, λογικά σε κάποιο εργοστάσιο (κ’ έτσι δε θα μας πάρουν πρέφα κιόλας) και μετά ν’ αφήσουμε τις πυρηνικές αντιδράσεις εκτός ελέγχου. Η ενέργεια που θα εκλυθεί θα είναι αρκετή όχι μόνο να καταστρέψει τον αγαπημένο μας πλανήτη αλλά και ολόκληρο το ηλιακό σύστημα που τον φιλοξενεί.

Όλε!

Killing's as easy as breathing...(?)

Όλοι τον ξέρουμε. Όλοι αποφεύγουμε να τον συναντήσουμε. Κανείς μας δεν τον έχει δει (ούτε καν στον ύπνο του). Και φυσικά, κανείς μας δε θέλει. Μέχρι τώρα όμως κανείς μας δεν έχει τολμήσει να τον αναλύσει κιόλας...

Μέχρι σήμερα!

Αρκετά με τους προλόγους (άντε μη φάμε και καμιά αδέσποτη). Το λόγο έχει ο μεγάλος και τρανός τιμωρός των "κακών" (εντός εισαγωγικών γιατί είναι μεγάλη η κουβέντα περί καλού και κακού στο κόσμο τούτο)...Rambo!

(κάνοντας κλικ στον πίνακα θα τα δείτε όλα, χεχε)

Εκρηκτικό συμπέρασμα Ι

Όσο μεγαλώνει, τόσο προτιμά να σκοτώνει ντυμένος. Αν κάνουμε έναν πρόχειρο υπολογισμό, στο Rambo II το ποσοστό που είδε για τελευταία φορά ντυμένο τον ήρωα πριν αφήσει τον μάταιο τούτο κόσμο, ήταν μόνο 20% (σε αντίθεση με το ποσοστό που η τελευταία του ανάμνηση ήταν οι μύες του – 80%). Στο Rambo III το πρώτο ποσοστό υπερδιπλασιάζεται (πάνω από το 40% των θυμάτων βρήκε τον θάνατο από ντυμένο Rambo), ενώ εν έτει 2008 κανείς δεν είχε τη τιμή να κρατήσει σαν τελευταία ανάμνηση τους μύες του τιμωρού του.

Bet I: Το πατσοκοίλι ούτε ο Ράμπο δε το γλυτώνει. (απόδοση 1,20)
Bet II: Όσο μεγαλώνει τόσο περισσότερο κρυώνει (απόδοση 1,80)
Bet ΙΙΙ: Ο Ράμπο αποκλειστικός χορηγός οίκου μόδας? (απόδοση 12,00)

Εκρηκτικό συμπέρασμα ΙΙ

Όσο περνάνε τα χρόνια, τόσο αποκτάνε θάρρος και αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες οι σύνεργοί του, φτάνοντας εν έτει 2008 να κατέχουν το 32% των συνολικών φόνων, όταν το 1985 και το 1988 το ποσοστό ήταν 14 και 17% αντίστοιχα.

Bet I: Όσο μεγαλώνεις, τόσο καλύτερα μαθαίνεις τη βολή του outsourcing. (απόδοση 5,70)
Bet II: Όσο μεγαλώνεις τόσο χώνεις τους νεότερους να κάνουν τη βρομοδουλειά. (απόδοση 1,10)
Bet ΙΙΙ: Το μεν πνεύμα πρόθυμο, η δε σαρξ ασθενεί. Σκληρός ο χρόνος Ράμπο μου. (απόδοση 1,20)

Εκρηκτικό συμπέρασμα ΙΙΙ

Διόλου αμελητέα και η συγκλονιστική αύξηση του ποσοστού των καλών που χάνουν τη ζωή τους επί τω έργω σε σχέση με το σύνολο των θανούντων. Πιο συγκεκριμένα, από το ασήμαντο 0 ή 2% των δύο πρώτων ταινιών, το 1988 φτάνουμε σε ποσοστό 22% και τώρα σε 32%! Ένας στους τρεις δηλαδή που βλέπει τα ραδίκια ανάποδα πριν δει τους τίτλους τέλους, ήταν καλός (ή καλούτσικος για να ακριβολογούμε).

Bet I : Το στοιχείο του αιφνιδιασμού έπαψε να ισχύει για τους καλούτσικους (30 χρόνια μετά οι κακοί δεν ψαρώνουν πια, του πούστη). (απόδοση 1,80)
Bet II : Οι κακοί περάσανε από σκληρή εκπαίδευση για να βρίσκουν επιτέλους τον στόχο (σε στενή σύνδεση και με τη κατωτέρω ανάλυση) (απόδοση 4,50)
Bet ΙΙΙ: Οι καλοί φλωρέψανε επικίνδυνα αφού μεγαλώσανε με Τόλμη και Γοητεία, Dallas και Santa Barbara. (απόδοση 1,10)

Εκρηκτικό συμπέρασμα ΙV

Σημαντικό κρίνεται και το γεγονός, ότι παρά την ανοδική πορεία των σκηνών με βασανιστήρια, καθώς και των σκηνών που ο ήρωας δε παθαίνει τίποτα παρά τη βροχή από σφαίρες που δέχεται, κατά τα 3 πρώτα επεισόδια, το ποσοστό αυτών μειώνεται δραματικά στην τελευταία επάνοδο του ήρωα.

Bet I: Back to reality? (απόδοση 14,00)
Bet II: Το Hollywood εφοδιάζει πλέον και τους κακούς με σφαίρες να πετάνε κ όχι μόνο στραγάλια? (απόδοση 19,00)
Bet ΙΙΙ: Οι Αμερικανοί δεν υπόκεινται σε βασανιστήρια (ισχύει όμως το αντιθετοαντίστροφο αυτού) (απόδοση 1, 10)

Εκρηκτικό συμπέρασμα V

Το πλέον συγκλονιστικό εξαγώγιμο απ’ τα δεδομένα συμπέρασμα όμως βρίσκεται στο τέλος της λίστας. Καμία σκηνή ερωτικού περιεχομένου. Μάλιστα.

Bet I: Οι μύες δε σου εξασφαλίζουν γκόμενα ντε και καλά (απόδοση 1, 30)
Bet II: Η ηδονή της βίας είναι μεγαλύτερη από οποιαδήποτε άλλη (απόδοση 22, 00)
Bet ΙΙΙ : Ο Ράμπο είναι gay (απόδοση 57,00)

Μαμά, κουνάει!

Όταν με ρωτάγανε, τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις συνήθως απαντούσα «συνταξιούχος».
Τώρα όμως που έχω ακόμα χρόνο, μπορώ ν’ αλλάξω?

Όταν μεγαλώσω, λοιπόν, λέω να γίνω σεισμολόγος. Θα γίνεται σεισμός και όλοι θα με ψάχνουν. Θα με ρωτάνε τι και πως. Αλλά δε θα ξέρω τι να τους λέω. Θα συνιστώ ψυχραιμία. Θα δηλώνω επιφυλακτικός και σκεπτικός αλλά και καθησυχαστικός. Ίσως ήταν αυτός ο κύριος σεισμός, θα λέω, ίσως πάλι και όχι, σε κανά δυο χρονάκια θα μπορέσουμε να βγάλουμε πιο ασφαλή συμπεράσματα. Ίσως ήταν προσεισμός, ίσως και όχι. Αν γίνει σεισμός σε κανά κουλό μέρος θα δηλώνω έκπληκτος ότι θεωρούσαμε τα ρήγματα ανενεργά, εάν πάλι δεν αποτελεί έκπληξη το επίκεντρο θα δηλώνω ότι «το περιμέναμε χρόνια τώρα».
Ωραίο πράγμα. Δηλώνεις επιστήμων μέγας και τρανός, αφήνεις μαλλάκι Einstein, βγαίνεις στα παράθυρα να πλακώνεσαι με τους συναδέλφους σου ενώ δεν έχεις ουσιαστικά ιδέα τι γίνεται ή τι πρόκειται να γίνει εκεί κάτω. Να κ’ αν κουνήσει να και αν δεν. Στο κάτω κάτω, εσύ φταις?
Εάν πάλι ανοίξει το έδαφος και βγάλει λάβα στο Σύνταγμα, άντε να δηλώνω μαλάκας.

ΥΓ. Όταν είχε γίνει ο μεγάλος σεισμός στη Τουρκία θυμάμαι τις δηλώσεις ένας σεισμολόγου της γείτονος...
«Μη με ρωτάτε αν θα ξαναγίνει σεισμός. Θα ξαναγίνει. Το πότε και το που, απλά δεν το ξέρουμε. Αλλά δε σας σκοτώνει ο σεισμός. Τα κτίρια σας σκοτώνουν. Φτιάξτε λοιπόν ασφαλέστερα κτίρια να είστε έτοιμοι για τον επόμενο». Έτσι για να φέρουν γνώση οι φύλακαι (και οι δικασταί βεβαίως βεβαίως που ουδεμία υπευθυνότητα έχουν ακόμα καταλογίσει παρά τα κατά καιρούς θύματα της).

Άντε και σκιάχτηκα πρωινιάτικα με τα νέα απ’ τη Πάτρα. Όχι δε σοβαρεύτηκα αλλά....είμαι και χέστης με τους σεισμούς, πειράζει?

The Lord of the Sinks

Η ιστορία που ακολουθεί είναι αυστηρώς ακατάλληλη για ανηλίκους.

Εχτές το βράδι ήρθε ένα φιλαράκι απ’ το σπίτι για DVDing, και συγκεκριμένα τον άρχοντα των δαχτυλιδιών 3, την μαλακία. Μην απορείτε, το είχα δει στον κινηματογράφο αλλά δε θυμόμουν τίποτα και από χτες ξέρω το γιατί.
Το εν λόγω φιλαράκι είναι και ελαφρώς νυσταλέο απ’ τη φύση του, ήταν και η ταινία τη τελευταία ώρα σα ταινία του Αγγελόπουλου υπό την επήρεια LSD, την έκανε κατά τη 1.
Κ’ έμεινα μόνος, σ’ ένα τεράστιο άδειο διαμέρισμα (50 τετραγωνικά σκοτάδι). Έξω ησυχία. Η ψηλή βροχή έδινε έναν τόνο ερέβους και το ελαφρύ αεράκι κουνούσε μανιασμένα τις κουρτίνες. Ούτε ένας ήχος ανθρώπινος.
Ανοίγω τη πόρτα της τουαλέτας νιώθοντας το βλέμμα ενός πλάσματος μη ανθρωπίνου να με ακολουθεί. Γυρίζω απότομα και το βλέπω.
Κατσαρίδα!
«Ένα Ορκ», σκέφτομαι. Με αργά βήματα υποχωρώ, βγαίνω στο μπαλκόνι της Minas Tirith, αρπάζω με λυσσαλέα κίνηση τη Skoupa της Erendil και το Farasi του Isengard (σμυλεμένο στις φωτιές της Minas Morgul) και επιστρέφω. Το Ορκ είναι ακόμα εκεί και παραφυλάει τη Lekani της Gorgoroth. Η μοίρα του όμως έχει ήδη οριστεί και σε λίγα λεπτά το άψυχο κουφάρι του βρίσκεται ιπτάμενο και σε ελεύθερη πτώση προς το Dromaki της Osgiliath.

Ξαναπηγαίνω με βήμα αποφασιστικό προς τη Toualeta της Gondor...

Η επιστροφή του βασιλιά!

Wrestling's ξεκίνημα, νέοι αγώνες

Ε, ναι λοιπόν, το πρώτο post του 2008 είναι εδώ να σας συγκλονίσει, να σας συνεπάρει, να σας μαγέψει κτλ για τον απλούστατο λόγο ότι δε το έγραψα εγώ, αλλά ο πολυαγαπημένος μου γερμανοτραφής (που μιλάει μόνο γαλλικά, αγγλικά, λίγα ολλανδικά και μάλλον ελληνικά και έχει σπουδάσει στο βέλγιο) Τεό. Τα κακά νέα, για όσους δε κατάλαβαν, είναι ότι αυτή τη φορά που είπε ότι θα κλείσει το blog του,το έκανε. Μην ανησυχείτε όμως, με το που ανοίξει καινούργιο θα σας το καρφώσω εγώ (bandit). Τσάμπα.

Επ'ευκαιρίαν της ενάρξεως του νέου έτους θα ήθελα να μεταφέρω σε όλη τη μπλογκοσφαιρα τις θερμότερες των ευχών μου.
Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τον φιλόξενο mogwai που φιλοξενεί το στιγμιαίο τούτο ξέσπασμα της κατά τα άλλα ανενεργής εμπνεύσεως μου

Οι ευχές είναι ένα τυποποιημένο προιόν των μικροαστικών συνηθειών μας και πέραν της στιγμιαίας συνεισφοράς των στην δημιουργία μιας καλής ατμόσφαιρας δεν ωφελούν σε τίποτα.
Λέγω λοιπόν φέτος να συνεισφέρω στην ευτυχία όλων σας μέσω των παρακάτω πρακτικών συμβουλών (αποστάλαγμα εμπειρίας από το 2007 ):

1. Όσοι από σας (από σας είπα , δεν μιλάω για μένα) καπνίζουν , πρέπει να σταματήσουν τώρα που είναι αρχή του έτους - αυτή την βλαβερή συνήθεια.
Θυμηθείτε επίσης τον Ιούνιο να το ξανακόψετε

2. Βάλτε τάξη στην ζωή σας και οργανωθείτε , οργανώστε τις ντουλάπες σας και τα έγγραφα σας .
Όλοι να πορεύεστε με to-do Lists στα χέρια η καλύτερα σε xls(να φτιάξω την ντουλάπα : postponed , να καθαρίσω το γραφείο : delayed)

3. Σταματήστε τις άσκοπες σπατάλες , τις άσκοπες εξόδους τα άσκοπα ξενύχτια και τα άσκοπα ποτά.
Βάλτε ένα reasoning σε όλες τις πράξεις σας και αρχίστε να οραματίζεστε συχνά τον εαυτό σας σε πέντε χρόνια από σήμερα ( μετά ισως χρειαστείτε κανα ουισκάκι βέβαια)

4. Αλλες γενικές συμβουλές : Μακριά από σπήλαια και από τους πεζόδρομους του Δήμου Αμαρουσίου (ουδέν σχόλιον) , μακριά από εναλλακτικούς παροχους σταθερής και Ιντερνετ (όλοι με το λαπτόπ και τηλεκάρτες στο Σύνταγμα) , οι άντρες μακριά από προγναθικές γυναίκες

Αυτά και του Χρόνου με Υγεία , Sap και Οργάνωση (γιατι για φετος δεν μας βλέπω)

Ο γερο *Γερμανός*

Και παρ΄ότι ο πειρασμός ήταν μεγάλος, σας υπόσχομαι ότι δε πείραξα τίποτα στα ανωτέρω. Μέχρι και το "γερο" στην υπογραφή ήταν δικό του.

Ο μικρός τυμπανιστής (και άλλες ιστορίες εορταστικού μίσους)

Όχι που νομίζατε ότι δεν θα έθαβα χρονιάρες μέρες....

Άσβεστο μίσος Ι

Ο μικρός τυμπανιστής. Από μικρός τον μισούσα θανάσιμα. Κάτι θα μου είχε κάνει δε μπορεί, και έτσι κάθε φορά που άκουγα τη μελωδία μ’ έπιανε πονοκέφαλος. Τρελός πονοκέφαλος μάλιστα. Αν τον είχα μπροστά μου θα του έφερνα τα τύμπανα κολάρο να δει σφοντύλι όχι ένα αλλά καμιά κατοστάρια αστέρια της Βηθλεέμ.

Άσβεστο μίσος ΙΙ

Οι κουραμπιέδες. Εκτός απ’ το γελοίο τους όνομα, μου την δίνει τρελά η κουβέρτα από ζάχαρη άχνη. Την μισώ. Διασκεδάζω όμως να φτερνίζομαι προς τη πιατέλα. Ίσως να φταίει και η τραυματική εμπειρία της γιαγιάς, που κάθε χρόνο φτιάχνει κουραμπιέδες και είναι και απίστευτα περήφανη πόσο τους πέτυχε, αλλά το αποτέλεσμα είναι συνήθως ένας μικρός και άσπρος όγκος από τσιμέντο σερβιρισμένος για κουραμπιές. Είχα σπάσει και δόντι στη προσπάθεια μου να τους φάω (μη τη πληγώσω κιόλας), και η μόνη διέξοδος να τους παπαριάζω στον καφέ, μπας και.

Άσβεστο μίσος ΙΙΙ

Η γαλοπούλα. Πρόκειται όχι μόνο για το πιο καθυστερημένο ζώο αλλά και το πιο άσχημο. Αρνούμαι πεισματικά να κάτσω στο ίδιο τραπέζι με αυτό το λάθος της φύσης. Εύχομαι να μπει γρήγορα στη λίστα με τα υπό άμεση εξαφάνιση ζώα μπας κ ησυχάσουμε. Δε σας κρύβω πάντως ότι όταν τη βλέπω ανάσκελα, ψημένη, με τα πόδια ορθάνοιχτα, με δυο μαχαίρες μπηγμένες και την πλούσια γέμιση από κάστανο, κάτι ενδόμυχα ευχαριστεί τις σαδιστικές μου τάσεις.

Άσβεστο μίσος IV

Το και – καλά πολύτιμο φλουρί της βασιλόπιτας που και – καλά φέρνει τύχη στον ευρόντα. Το οποίο είναι ένα τσίγκινο δίφραγκο που όλοι με το που σερβίρεται αφράτη αφράτη και ανυποψίαστη η πιτούλα, πέφτουμε πάνω της σα γότθοι στη ρώμη και την μαδάμε, μέχρι που καταντάει ένα μη φαγώσιμο συνονθύλευμα που ίσως και να ήταν νόστιμο αν δε προτιμούσαμε τον τσίγκο.

Τα λεμε του χρόνου παίδες! Καλά να περάσετε!

Αράζω, άρα ζω

Τελικά το πιο δύσκολο πράγμα τη σύγχρονη εποχή είναι να μη κάνεις τίποτα. Ακόμα και όταν μας δίνεται η ευκαιρία ν’ αράξουμε, φρικάρουμε με την ιδέα, μιας κ όλες τις μέρες τρέχουμε πανικόβλητοι απ’ τις 7 το πρωί μέχρι να κοιμηθούμε. Τώρα τελευταία εγώ τρέχω και στον ύπνο μου. Ιδού λοιπόν ένα πρόχειρο εγχειρίδιο απραξίας, πώς να μην κάνετε τίποτα και να σας αρέσει κιόλας.

- Προγραμματίστε σωστά
Τίποτα πιο σημαντικό από σωστό σχεδιασμό. Ορίστε το χρονικό διάστημα που θα τεμπελιάσετε (μέρα, βδομάδα, μήνα , έτος, δεκαετία – όχι παραπάνω). Ανεξαρτήτου διαρκείας αράγματος, ο σχεδιασμός θα σας βοηθήσει να ακυρώσετε όλα σας τα ραντεβού, να μην πείτε ένα τυχαίο «ναι μωρέ» όταν ερωτηθείτε «Πάμε Αρβανιτάκη την Παρασκευή να πονοκεφαλιάσουμε?», αλλά και να μη ξεμείνετε από τρόφιμα και πρέπει να διακόψετε την απραγία να τρέχετε στα μαγαζιά.

-Ενημερώστε…
…τους πάντες, ότι το ανωτέρω χρονικό διάστημα θα είστε πηγμένοι . Φτιάξτε λίστα με το τι θα είχατε να κάνατε υπό ΚΣ και παραφουσκώστε τη (επίσκεψη στον οδοντίατρο, ψώνια, να πάω σ’ έναν γάμο, να δω το ανίψι μου που έχω μια δεκαετία να το επισκεφτώ, με τρέχουν στη δουλειά κτλ). Πείτε σ’ όλους να μη σας ενοχλήσουν εκτός κ αν είναι μεγάλη ανάγκη.

-Επιλέξτε τοποθεσία χαλάρωσης
Διαφορετικοί άνθρωποι χαλαρώνουν διαφορετικά. Άλλοι γουστάρουν δωμάτιο (με ή χωρίς θέα), άλλοι θάλασσα, άλλοι βουνό. Επιλέξτε σωστά και έχετε γεια ραχούλες.

-Κλείστε το κινητό
Και όχι μόνο. Κλείστε τον υπολογιστή, το PDA, βγάλτε το σταθερό απ’ τη πρίζα, το beeper για τον βηματοδότη. Κλείστε ότι καν ντρίν με λίγα λόγια εκτός από…

-Το ξυπνητήρι
Το οποίο πρέπει να κάνει ντριν ακριβώς στο πέρας του διαστήματος ανάπαυλας. Αυτό θα σας καθησυχάσει να μην κοιτάτε το ρολόι κάθε 5 λεπτά να δείτε πόσην ώρα τεμπελιάς σας απομένει.

-Αράξτε
Φτάνουμε στα δύσκολα τώρα. Πρέπει να υπερνικηθεί ο πειρασμός (όχι τηλεόραση, όχι ραδιόφωνο, μη διαβάσετε τίποτα, μην καλέσετε κάποιον, μη τσεκάρετε mails κτλ). Εξαίρεση αποτελεί η επίσκεψη στη τουαλέτα. Είναι απαραίτητο όχι μόνο να αδειάσετε το πρόγραμμα σας από to-do lists, αλλά και το μυαλό σας. Κοινώς το κάνετε Buddhist monk style. Μιμηθείτε τη κατάσταση που πέφτετε στο κρεβάτι γεμάτοι σκέψεις και πιέζετε τον εαυτό σας «Σκάσε να σκέφτεσαι, σε 3 ώρες ξυπνάς». Αν δε τα καταφέρετε, μπορεί να παρασυρθείτε σε ονειροπολήσεις, πράγμα καθόλου κακό, αρκεί να μην το μάθουν οι γονείς σας (Γιάννη, ξύπνα, το παιδί παίρνει ναρκωτικά!).

-Επαναλάβατε
Αλλά μη το ξεφτιλίσετε.

ΥΓ. Αν δεν είστε μόνοι, τότε ακολουθήστε τα ανωτέρω βήματα μαζί με τον/την σύντροφό σας. Κοινώς, μην κάνετε τίποτα μαζί. Αν επιλέξτε να μην κάνετε τίποτα μόνοι σας, ο άλλος μάλλον θα φρικάρει.

ΥΓ2. Αν το να μην κάνετε τίποτα σας προκαλεί άγχος ή ενοχές, να πάτε για ψάρεμα. Θα λέτε τότε «Είμαι πολυάσχολος, ψαρεύω».

ΥΓ3. Μην ξεχνάτε ότι το να μην κάνετε τίποτα σας οδηγεί στο να είστε περισσότερο αποδοτικοί στα επόμενα γεμάτα άγχος διαστήματα (το ξαναγέμισμα της μπαταρίας είναι σημαντικό πράγμα). Άρα, δεν είστε τεμπέληδες, προσπαθείτε να γίνετε πιο παραγωγικοί … στο μέλλον.

ΥΓ4. Αν κουραστείτε να μην κάνετε τίποτα, πηγαίνετε για ύπνο.