Monday, December 10, 2007

Αράζω, άρα ζω

Τελικά το πιο δύσκολο πράγμα τη σύγχρονη εποχή είναι να μη κάνεις τίποτα. Ακόμα και όταν μας δίνεται η ευκαιρία ν’ αράξουμε, φρικάρουμε με την ιδέα, μιας κ όλες τις μέρες τρέχουμε πανικόβλητοι απ’ τις 7 το πρωί μέχρι να κοιμηθούμε. Τώρα τελευταία εγώ τρέχω και στον ύπνο μου. Ιδού λοιπόν ένα πρόχειρο εγχειρίδιο απραξίας, πώς να μην κάνετε τίποτα και να σας αρέσει κιόλας.

- Προγραμματίστε σωστά
Τίποτα πιο σημαντικό από σωστό σχεδιασμό. Ορίστε το χρονικό διάστημα που θα τεμπελιάσετε (μέρα, βδομάδα, μήνα , έτος, δεκαετία – όχι παραπάνω). Ανεξαρτήτου διαρκείας αράγματος, ο σχεδιασμός θα σας βοηθήσει να ακυρώσετε όλα σας τα ραντεβού, να μην πείτε ένα τυχαίο «ναι μωρέ» όταν ερωτηθείτε «Πάμε Αρβανιτάκη την Παρασκευή να πονοκεφαλιάσουμε?», αλλά και να μη ξεμείνετε από τρόφιμα και πρέπει να διακόψετε την απραγία να τρέχετε στα μαγαζιά.

-Ενημερώστε…
…τους πάντες, ότι το ανωτέρω χρονικό διάστημα θα είστε πηγμένοι . Φτιάξτε λίστα με το τι θα είχατε να κάνατε υπό ΚΣ και παραφουσκώστε τη (επίσκεψη στον οδοντίατρο, ψώνια, να πάω σ’ έναν γάμο, να δω το ανίψι μου που έχω μια δεκαετία να το επισκεφτώ, με τρέχουν στη δουλειά κτλ). Πείτε σ’ όλους να μη σας ενοχλήσουν εκτός κ αν είναι μεγάλη ανάγκη.

-Επιλέξτε τοποθεσία χαλάρωσης
Διαφορετικοί άνθρωποι χαλαρώνουν διαφορετικά. Άλλοι γουστάρουν δωμάτιο (με ή χωρίς θέα), άλλοι θάλασσα, άλλοι βουνό. Επιλέξτε σωστά και έχετε γεια ραχούλες.

-Κλείστε το κινητό
Και όχι μόνο. Κλείστε τον υπολογιστή, το PDA, βγάλτε το σταθερό απ’ τη πρίζα, το beeper για τον βηματοδότη. Κλείστε ότι καν ντρίν με λίγα λόγια εκτός από…

-Το ξυπνητήρι
Το οποίο πρέπει να κάνει ντριν ακριβώς στο πέρας του διαστήματος ανάπαυλας. Αυτό θα σας καθησυχάσει να μην κοιτάτε το ρολόι κάθε 5 λεπτά να δείτε πόσην ώρα τεμπελιάς σας απομένει.

-Αράξτε
Φτάνουμε στα δύσκολα τώρα. Πρέπει να υπερνικηθεί ο πειρασμός (όχι τηλεόραση, όχι ραδιόφωνο, μη διαβάσετε τίποτα, μην καλέσετε κάποιον, μη τσεκάρετε mails κτλ). Εξαίρεση αποτελεί η επίσκεψη στη τουαλέτα. Είναι απαραίτητο όχι μόνο να αδειάσετε το πρόγραμμα σας από to-do lists, αλλά και το μυαλό σας. Κοινώς το κάνετε Buddhist monk style. Μιμηθείτε τη κατάσταση που πέφτετε στο κρεβάτι γεμάτοι σκέψεις και πιέζετε τον εαυτό σας «Σκάσε να σκέφτεσαι, σε 3 ώρες ξυπνάς». Αν δε τα καταφέρετε, μπορεί να παρασυρθείτε σε ονειροπολήσεις, πράγμα καθόλου κακό, αρκεί να μην το μάθουν οι γονείς σας (Γιάννη, ξύπνα, το παιδί παίρνει ναρκωτικά!).

-Επαναλάβατε
Αλλά μη το ξεφτιλίσετε.

ΥΓ. Αν δεν είστε μόνοι, τότε ακολουθήστε τα ανωτέρω βήματα μαζί με τον/την σύντροφό σας. Κοινώς, μην κάνετε τίποτα μαζί. Αν επιλέξτε να μην κάνετε τίποτα μόνοι σας, ο άλλος μάλλον θα φρικάρει.

ΥΓ2. Αν το να μην κάνετε τίποτα σας προκαλεί άγχος ή ενοχές, να πάτε για ψάρεμα. Θα λέτε τότε «Είμαι πολυάσχολος, ψαρεύω».

ΥΓ3. Μην ξεχνάτε ότι το να μην κάνετε τίποτα σας οδηγεί στο να είστε περισσότερο αποδοτικοί στα επόμενα γεμάτα άγχος διαστήματα (το ξαναγέμισμα της μπαταρίας είναι σημαντικό πράγμα). Άρα, δεν είστε τεμπέληδες, προσπαθείτε να γίνετε πιο παραγωγικοί … στο μέλλον.

ΥΓ4. Αν κουραστείτε να μην κάνετε τίποτα, πηγαίνετε για ύπνο.

Monday, December 3, 2007

Which side are you on, boys?

O μέγας Mogwai κατάφερε και εξασφάλισε για εσάς - σε αποκλειστική διανομή- τη κάτωθι εικόνα. Το ενδιαφέρον στη κινούμενη εικόνα, αν εξαιρέσουμε ότι η κοπελίτσα έχει πολύ ωραίο σωματάκι και χορεύει σα τον Νουρέγιεφ, είναι ότι ο καθένας βλέπει τη μορφή της να γυρνάει είτε με τη φορά του ρολογιού, είτε αντίθετα με τη φορά. Υπάρχουν και κάποιοι που αποφασίζουν κατά βούληση το πως θα γυρίσει ο Νουρέγιεφ, παραγγελιά δηλαδή, γύρνα δεξιά ευλογημένη κτλ. Εδώ, για λεπτομέρειες και περαιτέρω αναλύσεις, έαν και εφ' όσον δε σας καλύπτουν οι δικές μου εξηγήσεις.

Όσοι βλέπουν κίνηση με τη φορά του ρολογιού (χρησιμοποιούν δηλ. το δεξί μέρος του εγκεφάλου τους)

Είναι και γαμώ τα παιδία, τελεία και παύλα, η επιστήμη μίλησε.

Όσοι βλέπουν κίνηση αντίθετη με τη φορά του ρολογιού (αριστερό μέρος)

Είναι (απ' ότι φαίνεται από μια σύντομη στατιστική ανάλυση) όλοι οι υπόλοιποι εκτός από μένα!
Προς τα που γυρνάει το κοριτσάκι είπαμε?

ΥΓ. Όσοι δε ξέρουν προς τα που κινείται η χορεύτρια, απλά δε ξέρουν να διαβάζουν την ώρα.

Thursday, November 22, 2007

Occam's Razor (The Law of Parsimony)

Ο Άγγλος Γουλιέλμος του Όκαμ υπήρξε λόγιος φρατζισκανός μοναχός του 14ου αιώνα. Ψιλοαναρχική φιγούρα, τα ’βαζε με τα πλούτη της εκκλησίας και του κλήρου κτλ, αλλά έμεινε στην ιστορία χάρη στην θεωρία που του αποδίδεται, γνωστή σήμερα ως το Ξυράφι του Όκαμ (Occam’s Razor).

Με δυο λόγια αναφέρει ότι όταν έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε δύο ισοδύναμες αιτιάσεις για την εξήγηση κάποιου φαινομένου, τότε, πιθανότατα, η σωστή είναι η πιο απλή από τις δύο.

Είναι μια θεωρία που δεν εξηγεί τίποτα (αυτό το πιθανότατα τα καταστρέφει όλα), αλλά οδηγεί πλησιέστερα στην τελική λύση, όταν όλα τ’ άλλα αποτυγχάνουν.

Ακολουθούν παραδείγματα για να γίνει κατανοητό το Ξυράφι.

(Οφείλω να διευκρινίσω ότι τα παραδείγματα που παρατίθενται κάτωθι δεν έχουν, όσο και αν χαίρεστε μερικοί, καμία αναφορά σε υπαρκτά πρόσωπα. Γράφονται καθαρά για χιουμοριστικούς λόγους, τις μπηχτές προτιμώ να τις ρίχνω προφορικά. Γκε γκε? Όποιος με καλέσει να απολογηθώ για αυτά, εμπίπτει στην εξήγηση 2 του παραδείγματος 2. Ευχαριστώ).

Παράδειγμα 1

Ξεχνάς τα γενέθλια του καλύτερού σου φίλου.

Εξήγηση 1

Τη στιγμή που επιχείρησες να πάρεις τηλέφωνο για να πεις σα φίλος κ εσύ τις ευχές σου, ένας τεράστιος βροντόσαυρος πετάχτηκε από στοπ στη Κηφισίας και έσκασε πάνω στο όχημα σου που με τη σειρά του, έσκασε πάνω σε διερχόμενη τοστιέρα που είχε βρεθεί στο δρόμο από έκρηξη σε κατάστημα ηλεκτρικών ειδών που βρίσκεται πλησίον της σύγκρουσης. Νεκρός ο βροντόσαυρος, το όχημα σου και η φυσικά η γαλοπούλα του τοστ που ούτως ή άλλως ψηνότανε. Το περιστατικό αναμφίβολα κερδίζει τη προσοχή σου, και άρα δε τηλεφωνείς.

Εξήγηση 2

Είσαι στη κοσμάρα σου.

Σύμφωνα λοιπόν με το Ξυράφι του Όκαμ, παρ’ ότι οι δύο θεωρίες είναι ισοδύναμες, η δεύτερη είναι πιθανότατα η πιο σωστή, καθώς είναι και η πιο απλή. Επαναλαμβάνω…πιθανότατα.

Παράδειγμα 2

Γνωστός συμπεριφέρεται περίεργα. Επιδεικνύει ελαφρώς αντικοινωνική συμπεριφορά, εκφράζει επιθετικότητα, λέει αστεία με τα οποία δε γελάει ούτε η Ανθούλα του Λαζόπουλου, είναι κτητικός και περιαυτολογεί αενάως, είναι ξερόλας, ενοχλητικός και μυγιάγγιχτος.

Εξήγηση 1

Πέρασε δύσκολη εφηβεία, είχε δύσκολες σχέσεις, είναι πιεσμένος επαγγελματικά, οι φίλοι του το αποπαίρνουν και δε ξέρει γιατί, η γκόμενα του δεν απαντάει στα τηλέφωνα, δεν έχει φράγκο τσακιστό, τράκαρε το όχημα με τον άνωθεν βροντόσαυρο, η μαμά του τον ξύπναγε με Αρβανιτάκη στο δημοτικό και Τσαλιγοπούλου στο γυμνάσιο και του κάηκε το βίντεο.

Εξήγηση 2

Είναι μαλάκας.

Νομίζω ότι πλέον μπορείτε να δώσετε τη πιθανή, σύμφωνα με το Ξυράφι πάντα, εξήγηση.

Παράδειγμα 3

Τα έργα στον Μαλιακό (και όχι μόνο) δε θα τελειώσουν ούτε και φέτος.

Εξήγηση 1

Πάνω που ήταν να παραδοθεί το έργο ο εργοδηγός κάνοντας επιθεώρηση στο έργο αποφασίζει ν’ αλλάξει το cd στο αυτοκίνητο του τη στιγμή που χτυπάει το κινητό του και του πέφτει το hands free πάνω στη μουστάρδα της λουκανικόπιτας που είχε ανάμεσα στα πόδια του. Χάνει τον έλεγχο και πέφτει σε μια λακκούβα, η οποία προϋπήρχε των έργων αλλά δε τη κλείσανε γιατί εκεί μαζεύονται τα όμβρια ύδατα μιας και το παρακείμενο ρέμα το έχουν μπαζώσει για να χτιστεί η βίλα του νομάρχη. Τσαντισμένος δίνει εντολή να ξηλωθεί το οδόστρωμα όλο και να φτιαχτεί απ’ την αρχή. Η βίλα παραμένει άθικτη. Και η λακκούβα.

Εξήγηση 2

Φάγανε όλα τα λεφτά μέχρι τελευταίου ευρώ, με χρυσά κουτάλια και τα κουτάλια μαζί.

Για να σας δω τώρα, το εμπεδώσατε το Ξυραφάκι????

Monday, November 19, 2007

Στη Κρυουλία αδερφές μου, στη Κρυουλία!

Η ιστορία που ακολουθεί είναι δυστυχώς απολύτως αληθινή. Καλά, έβαλα και λίγο παραπάνω φαντασία για να εμπλουτίσουμε το διάλογο, αλλά δε παύει να μην είναι μύθος (το δασύτριχο μου στήθος) το τι ακολουθεί. Για την ιστορία αναφέρω, ότι κάποτε, που μου την είχε βαρέσει να μετακομίσω στη βόρεια Ευρώπη, έστελνα αβέρτα βιογραφικά όπου έβρισκα. Η μια πλάκα είναι ότι τώρα, ένα και κάτι χρόνο μετά, πάνω που μετάνιωσα κ είπα καλά είναι κ εδώ μωρέ, με παίρνουν για συνεντεύξεις από όποια κουλή χώρα φαντάζεστε. Η άλλη πλάκα είναι κάτω απ’ την ακρόπολη.

Το όνομα της εταιρείας καθώς και η τοποθεσία είναι φυσικά μούφα μεγάλη, αλλά δε παύουμε να αναφερόμαστε σε υπαρκτή χώρα του πρώην ανατολικού block (όχι blog βρε).

-Ντριν Ντριν
-Παρακαλώ
-Καλησπέρα, ο κύριος Mogwai?
-Speaking
-Σας καλούμε από την εταιρεία Ξεζουμίδης ΑΕ, έχουμε λάβει το βιογραφικό σας, πριν 6.5 χρόνια, και θέλουμε να σας δούμε σχετικά μ’ ένα άνοιγμα θέσης που έχει η εταιρεία μας στη Κρυουλία, σας ενδιαφέρει?
-Για πες, πλάκα έχει
-Πρόκειται για θέση Τάδε Manager στην Ερημούπολη της Κρυουλίας.
-Μάλιστα, για πάμε παρακάτω
-Θα ήθελα μόνο να σας ενημερώσω ότι δε θα είστε υπάλληλος της Ξεζουμίδης Hellas, αλλά της Ξεζουμίδης Krioulia
-Ε, και?
-Και αυτό σημαίνει ότι θα πληρώνεστε σύμφωνα με τα βιοτικό επίπεδο της Ερημούπολης. Επίσης, η εταιρεία μας δεν αναλαμβάνει τα όποια επιπλέον κόστη (όπως πχ μεταφορικά, κόστη μετεγκατάστασης κτλ)
-Να φύγω δηλαδή από την Ελλάδα μετανάστης, για να δουλεύω στη Κρυουλία? Για μαλάκες ψάχνετε?
-Μάλιστα κύριε που το καταλάβατε?
-Να σου πω κοπέλα μου, εσύ θα πήγαινες αν ήσουν εγώ?
-Εγώ δε θα πήγαινα ούτε αν ήμουν εγώ ούτε αν ήμουν εσείς. Μ’ αρέσει ο ήλιος ξέρετε..
-Α, ο ήλιος σου αρέσει, όχι ότι πληρώνεσαι 10 φορές παραπάνω στην Αθήνα?
-Αχμφφφφ
-Ξέρω ότι χάνω μεγάλη ευκαιρία, αλλά ευχαριστώ δε θα πάρω.

Α ρε Ио́сиф Виссарио́нович Джугашви́ли (κοινώς Stalin) που σας χρειάζεται

Tuesday, November 6, 2007

Το Αντιχριστόσκυλο

Σε κάποιο κτίριο δίπλα στο γραφείο μου υπάρχει ένα σκυλί. Είναι ένα σκυλί σαν όλα τα σκυλιά του κόσμου. Μόνο που αυτό το σκυλί, κάθε που βαράει η καμπάνα, βαράει και αυτό. Στις 3 το μεσημέρι γαβγίζει 3 φορές, στις 4 το μεσημέρι γαβγίζει 4 φορές κοκ. Πάλι καλά που η καμπάνα δεν μετράει το χρόνο σα τους φούρνους μικροκυμάτων (14:00, 15:00 κοκ) γιατί το κακόμοιρο θα είχε ξελαρυγγιαστεί μέχρι το βράδι. Έτσι δεν έχω μόνο τη καμπάνα, έχω και το σκύλο συνοδεία κάθε ώρα πάνω απ’ το κεφάλι μου.

Εξήγηση της συμπεριφοράς του σκύλου

1. Νομίζει ότι η καμπάνα είναι άλλος σκύλος που τον καλεί σε ερωτικές περιπέτειες (κοινώς προσπαθεί να βγάλει γκόμενα τη καμπάνα)

2. Νομίζει ότι είναι άλλος σκύλος, αγνώστου φύλλου, που απλά διαθέτει φωνή καμπάνα

3. Πεινάει και παρακαλεί για κανά πρόσφορο

4. Είναι ο αντίχριστος και φρικάρει

Λέω να πάω αύριο από πίσω να του πετάξω αγιασμό να δω αν θα λιώσει.
ΥΓ. Αφιερωμένο σ' όλα τα βρωμόσκυλα που θα με τρέχουνε στα σκυλάδικα σαββατιάτικα...

Monday, November 5, 2007

11101

Αντί ευχαριστηρίων...

"Η ζωή που ζήσαμε

δεν είναι οι μέρες που περάσανε

ειναι οι μέρες που θυμόμαστε..."


ΥΓ1. Η τούρτα αποτέλεσε την απίστευτα ευχάριστη έκπληξη της βραδιάς (και τι δε θα 'δινα να δω τη φάτσα του τουρτέμπορα όταν του παραδόθηκε η φωτογραφία), δεν αποτέλεσε όμως έκπληξη ότι το δεξί μου μάτι το τσαχπίνικο και το ροζ αυτάκι από πάνω δέχτηκαν επίθεση πριν τη κοπή!

ΥΓ2. Ακόμα χαμογελάω ρε σείς, θα μου κάνετε ρυτίδες απ' τα εικοσικάτι μου ρε?

Wednesday, October 31, 2007

Forever is our today

Η πρώτη λέξη που μου είπε ο πατέρας μου όταν ανυποψίαστος και χωρίς καμία πρόθεση γεννήθηκα μια ωραία συννεφιασμένη Κυριακή ήταν «Μαλάκας».

Από τότε η γη έχει γυρίσει αρκετές φορές γύρω από τον ήλιο και σε λίγες μέρες ολοκληρώνει ακόμα μια γύρα. Ωραία.
Γιατί άραγε πρέπει να γιορτάζουμε τις γύρες της Γης γύρω από τον ήλιο?
Γιατί όχι ας πούμε του Πλούτωνα? Αν χρειάζεται 245 γήινα χρόνια να κάνει τη σβούρα τότε είμαι μόλις 0,11 ετών. Σκέτο νιάνιαρο. Μια χαρά δεν ακούγεται?
Βέβαια ουδεμία σημασία έχει πόσες σβούρες έχουν κάνει οι πλανήτες από το ηρωικό «μαλάκας» αλλά πόσες ακόμα θα προλάβω να δω.
Μια φορά είχα απαντήσει σ’ ένα ερωτηματολόγιο με σκοπό να δω πότε και πόσων (γήινων) ετών θα αποδημήσω εις Κύριον… Σύμφωνα λοιπόν με επιστημονικά κριτήρια, αυτό το blog θα παύσει να λειτουργεί , όταν θα είμαι 58 ετών και λόγω μιας από τις παρακάτω αιτίες:

Α. Θα μου πέσει το μπιστολάκι στη μπανιέρα (απαιτεί την ύπαρξη κόμης στη κεφαλή καθώς και μπανιέρα βεβαίως βεβαίως)

Β. Θα με απαγάγουν εξωγήινοι (απαιτεί την ύπαρξη όχι μόνο εξωγήινων αλλά και τη διάθεση τους να με απαγάγουν πράγμα χλωμό)

Γ. Τη Τρίτη αιτία δε τη θυμάμαι, Τοξότη την έλεγε, Κριό, Σκορπιό…κάτι τέτοιο τέλος πάντων.

Καθώς γράφω η μεγαλύτερη κατ’ εμέ φωνή που έχει περάσει ποτέ μου τραγουδάει…

But touch my tears with your lips
Touch my world with your fingertips
And we can have forever
And we can love forever
Forever is our today
Who wants to live forever, Who wants to live forever?

Freddy, αν σου απαντούσα ΕΓΩ καρφωτό θα μ' έβριζες? ( κ' ευτυχώς δεν έχω μπανιέρα - έχω ντουζιέρα εντάξει? -ούτε ωραία γεύση για τους εξωγήινους!)