Mogwai Versicherungen

Πήρα μια γενναία απόφαση.
Θα αποκαλύψω στο κάτωθι post τη μοναδική μου αδυναμία.
Είμαι ζημιάρης.
Όχι ζηλιάρης καλέ, ζημιάρης.
Μια φίλη μου είπε πρόσφατα με τρομοκρατημένο ύφος να μη τη πλησιάζω γιατί δεν έχει κάνει ασφάλεια ζωής. Προειδοποιώ και τους φίλτατους αναγνώστες να κάνουν μια ασφάλεια ζωής διαβάζοντας αυτό το post, ποτέ δε ξέρεις χεχε
Θα παραθέσω τις κορυφαίες στιγμές δράσεις, χωρίς καμία αξιολογική σειρά.

Αυτοεκπληρούμενη προφητεία

Κάθομαι πάνω σε μια βεραντούλα στη Μικρή Βενετία στη Μύκονο. Το τονίζω : Πάνω στη βεράντα. Ο ήλιος λάμπει (κ εσύ λάμπεις Μπάμπη), ενώ ο απαλός παφλασμός των κυμάτων δημιουργεί μια υπέροχη ατμόσφαιρα (δε θα εκφέρω γνώμη για το νησί, όχι ακόμα δηλαδή χεχε). Πίνω ένα υπέροχο φραπόγαλο περιτριγυρισμένος από καμιά δεκαριά συμφοιτητάς.
Λέγει ης εξ αυτών :
«Βάζω στοίχημα 10 χιλιάρικα ότι ο Mogwai σε 5 λεπτά θα έχει πετάξει το ποτήρι με τον καφέ στη θάλασσα».
Ποιανού η καρδιά δε σπαρτάρησε στο εύκολο κέρδος?
«Έφυγε» φωνάζω, και σε μια κίνηση επιθετικής χειραψίας (για να κλείσει το deal) το χέρι μου δε βρίσκει το χέρι του προβοκάτορα αλλά…τον καφέ. Ο οποίος καταλήγει ολόκληρος πάνω σ’ ένα υπέροχο λευκό φόρεμα μιας συμφοιτήτριας.
Ποίος είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε. Κοσμοπολίτικη καφρίλα.
Ο προβοκάτορας αφού συνήλθε απ’ το γέλιο συνειδητοποίησε ότι είχε χάσει το στοίχημα (ο καφές χύθηκε απ’ τη μέσα πλευρά).
Βαθμός Καταστροφής 0 (για μένα) , 8 (για το θύμα)

Ψηφιακή καταστροφή

Κάθομαι στο λάπτοπ και σερφάρω ασυστόλως, παρέα με το κουτάβι της φωτογραφίας. Μη το βλέπετε μικρό, τριχωτό και αθώο, πρόκειται για το διάβολο μεταμορφωμένο. Ο διάβολος αφού έχει ξελυσσάξει όλη τη μέρα κάθεται επιτέλους φρόνιμος και με κοιτάει απορώντας για το ότι δε νιώθω ούτε μια τύψη (αν υπάρχει ενικός) που κατεβάζω τραγούδια χωρίς την άδεια χρήσης απ’ τη μάμα Virgin. Κάποια στιγμή γυρνάω στην Ηλέκτρα (το όνομα του possessed κατοικιδίου) και της λέω μες στο μέλι…
«που σαι κοπέλα μου, που ν το κοριτσάκι μου ε? ε?» με ύφος χαζομπαμπά
Τι το θελα? Ο διάβολος πετάγεται πάνω και κουνώντας την ουρά έρχεται για χαδάκια. Παραλείπει το γεγονός ότι στέκεται και το καλώδιο του υπολογιστή ανάμεσα μας και κινείται λες κ έχω wireless φόρτιση. Αποτέλεσμα : πέφτει πάνω στο καλώδιο, το οποίο τραβάει το λάπτοπ προς το έδαφος (καταραμένε Νεύτωνα), το οποίο με τη σειρά του συμπαρασέρνει ένα γεμάτο ποτήρι coca-cola (light βεβαίως) που χύνεται πάνω στο πληκτρολόγιο, κ εγώ έντρομος προσπαθώντας να σώσω τη καταστροφή κολλάω με βία το κινητό στον τοίχο που ανοίγει σα λέλουδο την άνοιξη.
Η Ηλέκτρα απομακρύνεται περήφανη για το νέο της κατόρθωμα, μιας και κέρδισε ξεκούραστα bonus for an artistic impression.
Βαθμός καταστροφής 10 με τόνο και ξηρά τροφή

Καίγομαι για σένα

Το άγχος στο γραφείο συνήθως μου ξεραίνει τα χείλη και με οδηγεί να καπνίζω σαν αράπης. Κακός συνδυασμός. Μια ωραία πρωία της προηγούμενης εβδομάδος διαβάζοντας κάποιο συμβόλαιο ή κάποια εντολή, κάτι επίσημο πάντως, πάω ξεκολλήσω το τσιγάρο απ’ το στόμα αλλά αυτό εκεί, με αποτέλεσμα τα δάκτυλα μου να παρασύρουν μόνο τη καύτρα, η οποία πέφτει πάνω στο έγγραφο και αρχίζει να καίει την υπογραφή μου. Κοιτώ αποσβολωμένος τη καταστροφή αλλά βρίσκω τη λύση. Τινάζω το έγγραφο και πετάω κάτω τη στάχτη, στο νέο και ωραίο μας χαλάκι, και με μια κίνηση ζεϊμπέκικου, πατάω τη καύτρα με μίσος. Χα! Δε με είδε κανείς!
Νομίζω.
Βαθμός καταστροφής : 6

Γκολ και πάμε τελικό!

Παρακολουθώ (εγώ και όλοι οι έλληνες ανά τον κόσμο) τον ημιτελικό του Euro της Πορτογαλίας (τι κουφό κ εκείνο ρε παιδιά). Κάπου στο φινάλε, γκολ και πάμε τελικό, έλα αγόρι μου, γκολ και πάμε τελικό, γκοοοοοοοοοοοοοολ ο Δέλλας ο Θεός Δέλλας και δε συμμαζεύεται, πετάγομαι πάνω (εγώ και όλοι οι έλληνες ανά τον κόσμο) και πανηγυρίζω σα να είμαι εκεί.
Βέβαια δεν είμαι εκεί, είναι σε κάποιο μικρό σαλόνι στην Αθήνα, και το οποίο, όπως όλα τα σαλόνια στην Αθήνα φωτίζεται.
Κ εγώ μέσα στον ενθουσιασμό παραβλέπω τη μικρή λεπτομέρεια που παρέχει φως, ένα μεγάλο φωτιστικό που κρέμεται ανυποψίαστα από πάνω μου και μοιραία, στο βωμό της μπάλας, τρώει μια και καταρρέει όλο πάνω στο σαλόνι.
Βαθμός καταστροφής 3 – τι ρε δεν έσπασαν οι καναπέδες

Οδηγώ και καπνίζω

Καπνίζω κ οδηγώ, γι αυτό μπαμπά μη τρέχεις θα τρέχω μόνο εγώ. Όταν οδηγείς είναι δύσκολο να παρακολουθήσεις που καταλήγει το τσιγάρο που εκσφενδονίζεις απ’ το παράθυρο. Μη στραβοκοιτάτε, το αυτοκίνητο μου έχει το πιο αντικαπνιστικό τασάκι από καταβολής αυτοκινήτου, είναι αδύνατον να σβήσω τσιγάρο εκεί μέσα χωρίς να κάψω τα δάχτυλα μου – πράγμα επικίνδυνο όταν οδηγείς. Ένα βραδάκι λοιπόν που οδηγώ μονάχος, ακούω μουσική και οι δρόμοι είναι έρημοι, ακολουθώντας το κλασικό μου pattern, πετάω το τσιγάρο απ’ έξω. Κάποια χιλιόμετρα πιο πέρα αρχίζει κάτι να μυρίζει. Ρε τι μυρίζει τι μυρίζει, κάτι σε καμένο ίσως? Ωχ. Μαλακία εν όψει.
Σταματάω έξω από ένα περίπτερο, χα χαίρεται ο περιπτεράς, πελάτης επιτέλους, μπα κύριος καιγόμεθα! Κοιτάω στο πίσω κάθισμα και βλέπω ένα πουκάμισο να έχει αρπάξει φωτιά, το οποίο το βγάζω έξω, ο περιπτεράς κοιτάει, κ αρχίζω και το τινάζω στο δρόμο το πατάω κάτω για να σβήσει κτλ. Ο περιπτεράς φαντάζεται ότι θέλω Marlboro απλά τα ζητάω με σήματα καπνού.
Βαθμός καταστροφής 9 – ήταν το αγαπημένου μου σνιφ σνιφ

Παίζουμε?

(Κατηγορία : Ιστορία)
Τι είναι το Ζαβαρακατρανέμια?

1. Πολεμική ιαχή της προϊστορικής Κρήτης, αντίστοιχο της λέξεως Μπαλοθιά, που καταλήγει συνήθως με τη φράση «Ωρε μανωλιό το ζαβαρακατρανέμια στον ουρανό μωρέ το ρίχνουμ όχι στον γαμπρό, πάει το κοπέλι βάι βάι»
2. Μικρό ζωάκι που ζει στη ζούγκλα της υποσαχάριας Αφρικής, (τριχωτό θηλαστικό) .Τα ζαβαρακατρανέμια ζουν συνήθως σε κοινότητες, σκάβουν τρύπες, και τα χαρακτηρίζει η αντίσταση τους στην ξένη κατοχή. Ανήκει στο γένος Zavarakatranemium Skasekaiskavus.
3. Παράφραση της πολεμικής ιαχής των ορδών του Στάλιν "Ζαβαρακατρανεμισκα", που σε απλά ελληνικά σημαίνει “Tonight we dine in Berlin!”
4. Παράφραση της γοτθικής λέξεως Ζαβαρακατραρόμιεν, που σημαίνει (πάντα σε απλά ελληνικά) “Tonight we dine in Rome”

(Κατηγορία : Αθλητισμός)
Τι είναι ο Αγλέορας?

1. Το μικρό αδελφάκι του Άμπακου
2. Αυγανός ιμάμης που κάνει camping στο Guandanamo
3. Το αντίθετο της Σόδας
4. Δε θέλω να τον μάθω, να τον φάω θέλω….

(Κατηγορία : Επιστήμες)
Που εμπνεύστηκε και ανέπτυξε τη θεωρία της εξέλιξης ο Δαρβίνος?

1. Στη βουλή των Ελλήνων
2. Στις ειδήσεις των 8 με την Όλγα Τρέμει
3. Στο νομό Lakoñias καλε
4. Δεν την εμπνεύστηκε αυτός, την έκλεψε απ’ τον Μεταξόπουλο μετά το Fame Story.

(Κατηγορία : Γεωγραφία)
Where is Spartaaaaaaaaaaa?

1. Δε (θέλω να) Ξέρω / Δεν Απαντώ
2. Δίπλα στον Καιάδα
3. Όπου και να ναι, μέχρι τις Hot Gates έχει περπάτημα
4. Στο νομό Lakoñias καλέ

(Κατηγορία : Τέχνες / Πολιτισμός)
Τι σημαίνει ο γνωστός στίχος «Ντι μπι ντάι ντι μπι ντάι ντι μπι ντάι» που ακούγεται σε γνωστό νησιώτικο άσμα?

1. Υπονοεί σεξουαλική πράξη, λογοκρίθηκε επί Παπαθεμελή που της έδωσε και την ανωτέρω μορφή.
2. Είναι το αγγλοσαξονικό D P Die , από την έκφραση Don’t Piss or Die που προειδοποιεί τους μεθυσμένους τουρίστες στην Μύκονο να μη κάνουν μαλακίες.
3. Ηχητική λέξη, που περιγράφει τον ήχο του πατζουριού που σπάει απ’ τον αέρα
4. Προειδοποίηση στη πεθερά, για το τι ετοιμάζεται να κάνει ο γαμπρός στη κόρη της μετά το γάμο.

(Κατηγορία : Λογοτεχνία)
Απο τι πέθανε ο Μαρκήσιος ντε Σαντ?
1. Από εξάντληση
2. Απο χαρά όταν όταν κυκλοφόρησε το Viagra
3. Επί τω έργω...
4. Ο Μαρκήσιος ζει!

F.U.C.K. (Frequently Unanswered Cunning Kuestions)

Μπορώ ποτέ να θου χαλάθω το χατήρι? (που λέει κ το τριχωτό αδερφάκι του Αντρίκου)

Παρακαλώ σύντομα τις ερωτήσεις γιατί βιαζόμεθα...

Μ.Ο.: Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;
Camping στη Ρώμη....
Μ.Ο.: Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;
Τώρα τελευταία η βαριοπούλα δε δουλεύει και μου έσπασε και ο κουβάς με το παγωμένο μπουγέλο. Άρα, τίποτα.
Μ.Ο.: Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;
Την τελευταία φορά που μου είπε ο Άρχοντας της Συνέπειας, "που σαι ρε μαλακα, άργησες"
Μ.Ο.: Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;
Άλλο να στο λέω και άλλο να το βλέπεις
Μ.Ο.: Το βασικό ελάττωμά σας;
Δεν έχω κανένα, άλλη ερώτηση.
Μ.Ο.: Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;
Σ' αυτά που κάνω εγώ, α τι λέω καλέ, εγώ δε κάνω λάθη το ξέχασα.
Μ.Ο.: Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;
Ταυτίζομαι μ' έναν μαλάκα που ψάχνει να βρει με ποια ιστορικη προσωπικοτητα ταυτίζεται.
Μ.Ο.: Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;
Οι μάγγες δεν υπάρχουν πια τους πάτησε το τραίαιαινο (τραγουδιστό παρακαλώ)
Μ.Ο.: Το αγαπημένο σας ταξίδι;
Camping στη Ρώμη ειπαμε ντε!
Μ.Ο.: Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;
Είμαι ο αγαπημένος αναγνώστης του Καμύ και του Μάρκες. Α και πιάσε και έναν Σαμαράκη να μην αφήνουμε και τους δικούς μας έξω....
Μ.Ο.: Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;
Δε μ' αρέσουν οι άντρες. Λυπάμαι.
Μ.Ο.: ... και σε μια γυναίκα;
Δε μ' άρεσε η Αρετή, ήτο πολύ σνομπ για τα γούστα μου...
Μ.Ο.: Ο αγαπημένος σας συνθέτης;
Τώρα τον μόνο που σκέφτομαι είναι ο Μικρούτσικος, πάω καλά γιατρέ?
Μ.Ο.: Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους;
"Who wants to live forever" από Queen...ξέρω θα τρίζουν τα κόκκαλα του Freddy αλλά δε μπορώ να το αποφύγω... (ούτε και αυτός χεχε)
Μ.Ο.: Το βιβλίο που σας σημάδεψε;
Το ¨Οδός Αβύσσου Αριθμός Μηδέν" του Λουντέμη. Καλά ρε μάνα 10 χρονών παιδάκι τι σου φταιξα ε?
Μ.Ο.: Η ταινία που σας σημάδεψε;
Το Requiem for a Dream. Είδα 6 επεισόδια απ' τα στρουμφάκια για να έρθω στα ίσα μου...
Μ.Ο.: Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;
Filonov, μας έφαγε η perestroika γαμωτο
Μ.Ο.: Το αγαπημένο σας χρώμα;
Any colour you like as long as its black
Μ.Ο.: Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;
Το Paint it Black αλλα μου το καταχράσθη ο κύριος Στόμας
Μ.Ο.: Το αγαπημένο σας ποτό;
Coca-Cola Light (ξενεεεεεεεερωτος)
Μ.Ο.: Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;
Που γεννήθηκα αργά και δε πρόλαβε ο Γκάντι να με θαυμάσει.
Μ.Ο.: Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ' όλα;
Το Norton που κάνει μια ώρα να μου πει Welcome.
Μ.Ο.: Όταν δεν γράφετε, ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;
Μούζικα καρφωτό. Α και που σαι, δε γράφω, αντιγράφω, γκεγκε?
Μ.Ο.: Ο μεγαλύτερος φόβος σας;
Να μη με φοβηθει ο φοβος μου και φυγει
Μ.Ο.: Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;
Ασ' το δε με παίρνει με παίρνουν πρέφα νωρίς και γίνομαι ρόμπα
Μ.Ο.: Ποιο είναι το μότο σας;
The road of excess leads to wisdom (ο τελευταίος που το πε τον βρήκαν ανάσκελα σε μια μπανιέρα στο παρίσι, γιατρέ είσαι ακόμα εδώ?)
Μ.Ο.: Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;
Όποιο γελοίο θάνατο θέλετε. "πάτησε το σαπούνι στο μπάνιο, κοίταζε μια γκόμενα και τράκαρε, του έσκασε βασιλικός (με το pot) στο κεφάλι" κτλ, να το λένε το νέο και να γελάνε, γίνεται?
Μ.Ο.: Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;
Αν τον συναντήσω θα είναι μετά θανατον, άρα θα είμαι περιεκτικός "τον πούλο ε?" , μαλλον θα συμφωνησει απλά
Μ.Ο.: Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;
ρφθηρθο ος ηοεθγη΄θςγιη πθςηηγιεςγη ιςεθγη ιςιεθγγ για να μην αναφερω και ιξοασιφεηοηφ οεφηοση οσφιησοφιηο σφησιο φησφ ρ γςηυτηυ ς η καθως και εβφι ςβιεβφςφς νο

Α, όποιος από τ' αριστερά θέλει, ακολουθεί.....

Βιολογίας Ανάγνωσμα

Μια απ’ τις μεγαλύτερες αγάπες της μαθησιακής ζωής μου ήταν και είναι η βιολογία.
Αν σπούδαζα βιολογία θα ήμουν καλός. Μόνο που πήρα πρέφα ότι μ’ άρεσε το αντικείμενο 7 χρόνια μετά τις πανελλήνιες. Έτσι ενασχολήθηκα μόνος μου. Έδωσα βέβαια και κατατακτήριες στο πανεπιστήμιο Αθηνών (μετά από προτροπές του στυλ Ποτέ εν είναι αργά, αν σ αρέσει θα σκίσεις κτλ) αλλά καλύτερα να με βάζανε σε διαγωνισμό χορού επί πάγου, μεγαλύτερη τύχη θα είχα να τα καταφέρω.
Και επειδή βέβαια δεν είμαι άνθρωπος που αρκείται εύκολα μόνο σ’ αυτά που διαβάζει αλλά είμαι άνθρωπος που ερευνά σε βάθος, έκανα μια πρωτοποριακή για τα παγκόσμια χρονικά μελέτη πάνω σε νέες μη εντοπισμένες ακόμα πρωτεΐνες και την παρουσιάζω εδώ, στο παγκοσμίως άγνωστο blog μου, με σκοπό να αναταράξω την επιστημονική κοινότητα.

Καφρίνη : Απαντάται σε όλους σχεδόν τους ανθρώπους σε διαφορετικά φυσικά ποσοστά. Εκκρίνεται όμως συνηθέστερα σε καταστάσεις stress, πχ στο αυτοκίνητο όπου πετάγεσαι από στοπ και τρομάζεις που δεν έγινες φυτίλια, αλλά αντί να ζητήσεις συγγνώμη φωνάζεις «τι θες μωρή μαλάκω, που θα σου δώσω και λογαριασμό, α και στο διάολο, τράβα να πλύνεις κανά πιάτο» και φεύγεις καμαρωτός καμαρωτός. Ή ακόμα συνηθέστερα όταν όλοι γύρω σου είναι ενοχλητικοί και προτιμάς να βρίσκεσαι μόνος σου σε μια απομονωμένη παραλία σε κανένα δυσπρόσιτο – μη πω πλέον απρόσιτο – νησί, αλλά αντ’ αυτού βρίσκεσαι ανάμεσα σε μια λαοθάλασσα που περιμένει το τραίνο στην Ομόνοια και σπρώχνεις από πίσω «ένα βηματάκι ακόμα μαντάμ, πωπω η αφάνα-αλογοουρά σας ενοχλεί κτλ». Εκκρίνεται και από τέως ερωτικούς συντρόφους ακόμα και πολλούς μήνες μετά.

Σταρχιδινίνη Πρόκειται για πρωτεΐνη που απαντάται συνηθέστερα (όχι όμως αποκλειστικά) σε υπαλλήλους του Δημοσίου Τομέα. Αφορά την αμυντική προστασία του υπαλλήλου σε διάφορους κακόβουλους πολίτες που υποτίθεται ότι ψάχνουν το δίκιο τους, το οποίο δε θυμούνται που το έχασαν, πάντως σίγουρα όχι σ’ αυτόν τον όροφο. Εκκρίνεται επίσης από συμπολίτες μας ώστε να μη δίνουν σημασία στα κορναρίσματα όταν τριπλοπαρκάρουνε για να πεταχτούνε δυο λεπτάκια μωρέ να αγοράσουνε εκείνο το ζευγάρι παπουτσάκια που είναι μούρλια πως κάνετε έτσι. Η έκκριση αυτής της πρωτεΐνης προκαλεί άμεση έκκριση Καφρίνης στον συνομιλητή.

Ουδενκρυπτονυποτονηλιονίνη Αφορά κυρίως πολιτικούς της σύγχρονης κυβέρνησης που το όνομα τους αρχίζει από Τσιτουρ. Λέω κυρίως αλλά δυστυχώς υπάρχουν και οι εξαιρέσεις. Η έκκριση αυτής της πρωτεΐνης έχει σαν αποτέλεσμα να πέφτεις με τα μούτρα και χωρίς πιρούνια στο γεύμα (σε στυλ γότθου στη Ρώμη) ξεχνώντας το savoir vivre που δίδαξε η προηγούμενη κυβέρνηση, που ναι μεν έφαγε και το τελευταίο κοκαλάκι αλλά βρε παιδί μου είχε και μια elegance ένα κάτι το αρχοντικό τέλος πάντων, καθώς ποτέ δε επέστρεψε ευρώ τσακιστό και διδάσκει και ήθος στα ψάρια. Μαγκιά?

Γκαγκουρίνη Ορμόνη που εκκρίνεται αποκλειστικά από τον αντρικό πληθυσμό μετεφηβικής συνηθέστερα ηλικίας, ο οποίος στην αναζήτηση ερωτικού συντρόφου στρέφεται αντί για τον στόχο σε παράλληλες οδούς : Βελτίωση του Hyundai (χαμηλωμένο τάπα -σαύρα κοινώς, ηχοδύναμη 140 decibels, μπλε λαμπάκι εν είδη enterprise, αεροτομή-απλώστρα για τα χαλιά και τζαμικό φιμέ σε απόχρωση γραφίτη) με σκοπό την προσέλκυση όσο το δυνατόν περισσότερων κεφαλογυρισμάτων καθώς και επαινετικών σχολίων «Ρε γκάγκαρε βρες καμιά γκόμενα να μη μας σκοτίζεις τα παπάρια βραδιάτικα » κτλ. Η ορμόνη αυτή συνδέεται άμεσα και με τη κάτωθι.

Πουλμουρίνη : Σε αντίθεση με τη προηγούμενη, η Πουλμουρίνη είναι πρωτεΐνη που δε συνδέεται με κάποιο ηλικιακό γκρουπ. Η έκκριση της οδηγεί τον ενεργούντα στη διαδικασία του να πουλάει μούρη όπου βρεθεί και όπου σταθεί. Συνδέεται συνηθέστερα και με κομψό ντύσιμο και γλυμμένο μαλλί. Ο ενεργών περιορίζει τον διάλογο συνήθως στις εκφράσεις «Ξέρω εγώ, άσε τώρα μωρέ, τι να μας πεις τώρα κ εσύ». Ακόμα και ο πιο έμπειρος κινδυνεύει να ψαρώσει αν έρθει αντιμέτωπος με μεγάλα ποσά της πρωτεΐνης αυτής

Αρνατουτογλίνη Εκκρίνεται αποκλειστικά και μόνο στη θέα της τηλεόρασης. Σου δημιουργεί την αίσθηση ότι όλα στον κόσμο είναι τέλεια και όλοι μες στη καλή χαρά. Τέλος δημιουργεί την αίσθηση του εύκολου κέρδους «Συγχαρητήρια που γίνετε ρόμπα στον αέρα Πανελληνίως, ένα πλυντήριο πιάτων δικό σας».

Σκυλαδινίνη : Εκκρίνεται αποκλειστικά μετά τις 12 το βράδυ και αφού έχει προηγηθεί και τηρηθεί ευλαβικά η νηστεία που απαιτείται για την είσοδο στο μπουζουξίδικο (η νηστεία επιτρέπει μόνο τη κατανάλωση ουισκίου μετά ξηρών καρπών για 5 μέρες πριν την εν λόγω είσοδο). Οδηγεί τον ενεργούντα συνήθως πάνω στο τραπέζι να λικνίζεται δίπλα σε τρελό θηλυκό σε belly dance style μέχρι να κερδίσουν έδαφος οι στομαχικές διαταραχές και απ’ το υψηλότερο τραπέζι να βρεθεί στη βαθύτερη τουαλέτα πάνω απ’ τα αποτελέσματα της νηστείας. Την επομένη παρουσιάζονται συμπτώματα hangover και αμνησίας, ας πούμε δε θυμάσαι ότι το τρελό θηλυκό δεν έφυγε μαζί σου τελικά αλλά με τον χοντρό 50άρη που είχε BMW.

Μεγάλο πράγμα η επιστήμη.....

Μα γιατί δε πηδάει το Panda?

Εξήγηση τίτλου :
Η λέξη Panda αναφέρεται στην αρκουδίτσα (τι ιτσα δηλαδή τέλος πάντων) που βλέπετε στη φωτογραφία (από συναυλία των Kiss) και όχι στο Fiat Panda το οποίο ούτε πηδάει ούτε κολυμπάει και φαντάζομαι πια, ούτε τσουλάει.
Το ρήμα «πηδάει» αναφέρεται στη σεξουαλική πράξη και όχι στη βίαιη έννοια του όρου πχ «Μας πήδηξε φέτος ο πληθωρισμός» κτλ.


Κινα 2007 μχ

Λοιπόν, διαβάζω ότι αυτή η γλυκιά αρκούδα, βρίσκεται υπό εξαφάνιση τα τελευταία 30 χρόνια, μιας και μοιράζεται προφανώς την ίδια τύχη με τα λοιπά έμβια της χώρας (πλην των Homo Sapiens). Και οι επιστήμονες τη κρατάνε σε αιχμαλωσία μπας και τη σώσουν. Έλα όμως που στην αιχμαλωσία η αρκούδα δε….με τίποτα. Τι τσόντες με αρκούδες (και μόνο αρκούδες) τις βάζουν να βλέπουν, τι Viagra, αυτές εκεί, αραχτές μασουλάνε bamboo και δε, δεεεε…Θέλει κ αυτή το φυσικό της περιβάλλον. Αλλά αν την ελευθερώσουν, μάλλον θα την πηδήξουν (όπως ο πληθωρισμός ντε) τα λοιπά θηλαστικά (και ο Homo Sapiens) πριιιιν….μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.
Γιατί δε της κάνουνε μια εξωσωματική να τελειώνουν?
Το πρώτο αρκούδι του σωλήνα τέλος πάντων?

Αγγλία 2007μχ επίσης

Διαβάζω κάτι ακόμα απ’ το επιστημονικό δελτίο και με συγκλόνισε. Επιστήμονες στην Αγγλία ερεύνησαν ενδελεχώς και επιτέλους όρισαν τι εστί….όχι έρως…όχι ζωή…..όχι θάνατος…όχι σύμπαν (άντε να το πάρει το ποτάμι)….τέλειο μπέικον. Μετά από έρευνες ετών σε πάνω από 700 (!) ποικιλίες απ’ το εν λόγω πρωινό έδεσμα των συμπαθέστατων ποδοσφαιρόφιλων, κατέληξαν ποια είναι αυτή που είναι τέλεια καθώς και τον τρόπο παρασκευής αυτής. Τώρα τι εννοούν τέλεια και ποια είναι η αυτή…αγνοώ, λυπάμαι. Ξέρω μόνο ότι το ιδανικά ποσοστά θορύβου που παράγει η μασέλα καταναλώνοντας το ιδανικό μπέικον είναι τα 0.5 decibel.
Εδώ το Panda χάνεται και οι Άγγλοαμερικάνοι χτενίζονται.

Ρε σε τι δυσθεώρητα ύψη έχει φτάσει η επιστήμη, ρε, είμαι σοκαρισμένος....

Μπορεί να έχουμε κάνει μπουρδέλο τον πλανήτη, που λέει και ο Γερμανός μας, να έχουμε καταστρέψει το κλίμα, να έχουμε ισοπεδώσει τη τροφική αλυσίδα, τον υδροφόρο ορίζοντα, τα δάση, τη πανίδα, τις θάλασσες, και γενικά να μην έχουμε αφήσει ούτε το πουλί του Panda όρθιο, αλλά ένα καλό μπέικον ε πια, το χουμε εύκαιρο. Σας ανακούφισα?

Κιθαρίστας ή Drummer?

Κιθαρίστας ή ντράμερ?

Σουβλάκια ή πίτσα?

Μπούτι ή στήθος?

Μουστάρδα ή Κέτσαπ?

Προαιώνια φιλοσοφικά ερωτήματα που ούτε οι Σκεπτικιστές φιλόσοφοι, ούτε οι Πυθαγόρειοι, ούτε οι λοιποί Γερμανοί καμένοι του προηγούμενου αιώνα δε μπόρεσαν να απαντήσουν…….

Βέβαια είναι όλα ζήτημα επιλογών.

Μια που εγκλωβιζόμαστε και μια τσουπ που τη γλυτώνουμε.

Νομίζω ότι ζούμε στην εποχή όμως, όχι των απλών επιλογών, αλλά των ριζικών αλλαγών πορείας πλεύσης.

Σήμερα είμαι κουμουνιστής κ αύριο φασίστας.
Σήμερα πετάω πέτρες στο σύνταγμα και αύριο τις τρώω στο κεφάλι.
Σήμερα χαίρομαι και αύριο κλαίω.
Σήμερα κατεβάζω καντήλια και αύριο τ’ ανάβω.

Είμαστε η γενιά που όλα τα ζητάει και τίποτα δεν έχει, που λέει και ο Νιόνιος.

Κ όμως έχουμε άπειρες επιλογές. Και δε κάνουμε τίποτα.

Είμαστε η εγκλωβισμένη Γενιά του Πρέπει, ενώ μπορούμε να είμαστε η Γενιά του Θέλω.

Αν κάθε γενιά μετρά και από μια επανάσταση, η δικιά μας είναι αυτή:
Είναι η επανάσταση του ενός, όχι βάσει εγωισμού αλλά του ανθρωποκεντρισμού, είναι η κόντρα που πάει ο καθένας μας σε κάθε τι επίπλαστο και μίζερο.
Είναι το χαμόγελο μας, είναι ο έρωτας μας, η χαρά μας και το κυνήγι των πιο τρελών μας ονείρων – που πλέον τα όρια είναι τόσο μακριά που κανένα δεν είναι τρελό.

Είναι όλα εκεί έξω και δεν έχουμε παρά να απλώσουμε να τα πιάσουμε.

Για να μην είμαστε πια αυτό για το οποίο μας μεγαλώσανε, μας εκπαιδεύσανε και μας μαντρώσανε : παραγωγικές μηχανές και αξιοσέβαστοι πολίτες και τρίχες μπλε.

Κύριοι πέσατε έξω, η αναστροφή επιτρέπεται.

Για να είμαστε αυτό που γουστάρουμε να είμαστε.
Και να κάνουμε αυτό που γουστάρουμε να κάνουμε.

Και σ’ όποιον αρέσουμε, για τους άλλους δε θα μπορέσουμε….

Επιλέγω τη ζωή μου.
Επιλέγω τον σύντροφο μoυ.
Επιλέγω τη πόλη που θα ζήσω.
Και τη χώρα μπορώ να πω….
Τη δουλειά που θα κάνω.
Τον αέρα που θα αναπνέω.
Το ντύσιμο μου, τη μουσική μου, τη διασκέδαση μου, τις παρέες μου.

Επιλέγω για να υπάρχω.

Οδηγος για μονόχειρες (ή Βέρα στο Δεξι για αριστερόχειρες)

Είναι το φετίχ του φετινού μου χειμώνα. (γέλασε κανείς?? Α, είπα μήπως…)
Σα γνήσιος Έλλην μικροαστός ευλαβικά παρακολουθώ τους τελευταίους 6 μήνες την σειρά που μας έχει κλέψει τις καρδιές. Τώρα ζητάει λύτρα να μας τις επιστρέψει.
Και μετά την εμπειρία που συνέλεξα επιτρέψτε μου να κάνω κάποια σφαιρικά σχόλια για τους πρωταγωνιστές.
Παρακαλώ διαβάστε το μέχρι τέλους, γιατί τόσα λεφτά με πληρώσανε απ’ το Mega. Κρίμα είναι.
Ευχαριστώ.

Διαμαντής

Όνομα και πράμα. The Big Boss. Ο «δε ξέρω τι έχω» ο ίδιος. Τη διαδρομή Αθήνα – Τρίκαλα τη κάνει μόνο με ελικόπτερο.
Είναι μέσα σ’ όλα. Ως Πάτερ-Φαμίλιας αγαπάει την οικογένεια του και τη προστατεύει με κάθε έννομο τρόπο. Δηλαδή στέλνει τους (καλό)πληρωμένους εκτελεστές να πάρουν εκδίκηση σε κάθε ευκαιρία. Σε κάθε πρόταση αναφέρει και τονίζει με αυταρχισμό το όνομα του συνομιλητή του. Πχ « Ήρθε ο καιρός σου, Άαααγγελε, τώρα θα πληρώσεις τις μαλακίες σου με το ίδιο νόμισμα», ή «Πως τολμάς Στράααατο να με αμφισβητείς???»
Σφάζει με το μπαμπάκι (αφήνει πάντα στον κακό δυο επιλογές) Πχ «Άκουσε με κακέεεε που σε πληρώσανε να φας τη Ρεγγίνα, ή θα δουλέψεις για μένα (δε ρουφ ιζ ον φάιαρ) ή θα βλέπεις τα ραδίκια ανάποδα…διάλεξε».
Βαθμός Κακίας 9 (αλλά είναι για καλό σκοπό)

Στράτος

Νέος. Ωραίος, με μαλλί Θρυλέων και casual ντύσιμο. Είναι καψούρης με τη Ρεγγίνα σε βαθμό κακουργήματος και χαζομπαμπάς.
Το τι σημαίνουν οι λέξεις «δουλειά» ή «γραφείο» ή «μεροκάματο» τις διάβασε κάποτε στο λεξικό αλλά τις ξέχασε γρήγορα.
Στις δύσκολες στιγμές (που δεν είναι και λίγες) επιδεικνύει θαυμαστή αυτοσυγκράτηση. Αρπάζει το μπουφάν και πάει να βρει τον Άγγελο να τον απειλήσει.
Μέχρι να του βάλει χέρι ο Άνωθεν ή η….
Βαθμός Κακίας 1-9 (το μήλο κάτω απ’ τη μηλιά θα πέσει).


Ρεγγίνα

Δικηγόρος.
(θέλετε κ άλλο?)
Βαθμός Κακίας 3 (πουλάκια κάθονται)



Άγγελος

Η Cosa Nostra των Τρικάλων. Βρίσκεται πίσω από κάθε δυσάρεστο γεγονός.
Έχει πάντα σοβαρό ύφος, δε χαμογελάει ποτέ. Γράφει ευκρινώς στο κούτελο του «Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα βλάκες», για να προφυλάσσει τα γυναικόπαιδα.
Επαναλαμβάνει πάντα τις τελευταίες λέξεις της πρότασης του. Πχ «Θα τους διαλύσω όλους, όλους», ή ακόμα καλύτερα «αυτή τη φορά Αμιρά δε θα μου τη γλυτώσεις ακούς? Ακους?» (η επανάληψη είναι σε ψιθυριστό στυλ), ενώ εκστομίζει τις μεγαλύτερες απειλές με το πιο cool τρόπο πχ «Κάνε αυτό που σου λέω Κλαίρη γιατί θα σαπίσεις στη φυλακή, θα σαπίσεις στη φυλακή» (αν η Κλαίρη δε προσέχει κ απλά ακούει μπορεί κάλλιστα να το πάρει σα «δε πάμε για κανά καφεδάκι το απόγευμα?»).
Τα κουστουμάκια του είναι ένα κ ένα.
Συνολικά πρέπει να έχει φάει περισσότερους απ’ τον IRA και τους Βάσκους μαζί.
Βαθμός Κακίας 11/10 δαγκωτό

Έλσα

Η καλή νοικοκυρά είναι δούλα και κυρά. Παρά το ευκρινές ντεκαπάζ, ξανθιά την ανεβάζουν ξανθιά τη κατεβάζουν. Ονειρεύεται μια φιλήσυχη ζωή σε μια επαρχιακή πόλη, να μεγαλώσει τα παιδιά της, να δει εγγονάκια. Πάντα όμως καταφέρνει και βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα. Της έχουν επιτεθεί να τη βιάσουν, έχει φάει κέρατο, έχει αποβάλει και ο μικρός έχει πυρετό κάθε βδομάδα (αυτό δεν είναι παιδί, θερμάστρα για τον χειμώνα είναι). την έχει βάλει στο μάτι ο ακατονόμαστος, την ρουφιάνευε η καλύτερη της φίλη, την έχουν χώσει άδικα στη φυλακή και πάει λέγοντας….Μακριά από μας δηλαδή, μαυρόγατα.
Πρώτη και στη γκρίνια.
Βαθμός Κακίας 2/10

Αντρέας

Σύντροφος της Έλσας (και όποιας άλλης προκύπτει στη πορεία βέβαια – έμπαινε Γιούτσο, που λέει και ο ποιητής). Νέος, όμορφος, ανεξάρτητος και κλαψιάρης.
Είναι ο σύγχρονος Βασιλάκης Καΐλας. Κλαίγεται γιατί… η μάμα του έφαγε τον μπαμπά του και τον παράτησε στο ίδρυμα όπου έζησε δυστυχισμένη παιδική ηλικία, κανείς δεν τον αγαπάει, οι φίλοι του τον πρόδωσαν, η Έλσα γκρινιάζει σε κάθε ευκαιρία, και γιατί έκανε αγόρι και όχι κορίτσι που τόσο ήθελε…
Έχει διαρκώς το ύφος πάσχοντος από καούρες και γαστρεντερικά.
Βαθμός Κακίας 2/10 (αν δε ταιριάζανε…)

Αλίκη

Υιοθετημένη κόρη του Άγγελου. Η τρελή του χωριού.

Η τρέλα δε πάει στα βουνά. Το παίζει τρελή για να την πάρουν για τρελή, αλλά εν τέλει είναι τρελή και την παίρνουν για τρελή.
Βαθμός Κακίας 9/10 and counting….



Όλια

Εκτός απ’ το όνομα της έχει και άλλα πράγματα για να γκρινιάζει. Ανήκει στην οργάνωση της Εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς Τρικάλων μιας και απειλεί πάντα ότι θα τους δείξει σ’ αυτούς τους πλούσιους που την εκμεταλλεύτηκαν την ξεζούμισαν κτλ. Στο σπίτι της ο καναπές είναι πλάτη στη τηλεόραση. Και καινοτόμος interior designer η μαντάμ…
Βαθμός Κακίας 5/10 (αλλά προσπαθεί)

Μίλτος

Το παιδί της σφαλιάρας από τότε που ήταν στο ίδρυμα. Όπου φυσάει ο άνεμος πάει… Ψάχνει συμμάχους σ’ αυτή τη ζωή γιατί μόνος του το πέρασε κ αυτό και στο τέλος τον γονάτισε κτλ. Τελικά έχει καταντήσει μεγάλο λαμόγιο. Προσοχή keep away. Αυτοαποκαλείται «μπαμπάς» αλλά κάνεις δεν τον παίρνει στα σοβαρά, ούτε καν τα πιτσιρίκια.
Βαθμός Κακίας – πότε άρτιος, πότε περιττός

Νικήτας

Νέος, όμορφος, επιστήμονας και ρεμάλι. Πουλάει μαγκιά εκεί που δεν τον παίρνει, έχει χάσει όλη του τη περιουσία στα χαρτιά τα ποτά και τα ξενύχτια, και χρωστάει τώρα της Μιχαλούς. Γενικά είναι ντόμπρος αλλά κάλλιστα κινδυνεύει να υπαχθεί και στην κατηγορία «τσάμπα μάγκας». Κρίμα, κρίμα.
Βαθμός Κακίας 2/10 με μια επιφύλαξη μήπως είναι και 8/10


Ιάκωβος

Το ρεσιτάλ της κακόγουστης γραβάτας. Γενικά είναι σοβαρός και τον συμπαθούν όλοι. Καλοί, κακοί και αδιάφοροι λένε μόνο καλά λόγια γι αυτόν. Δεν λέει ποτέ κάτι πιο ουσιώδες απ’ το «συμφωνώ», «έχεις δίκιο», και «τι σκέφτεσαι να κάνεις τώρα που σε κυνηγάει η μισή κεντρική Ελλάδα?». Δε βάζω φώτο γιατί είναι σ' όλες με γραβάτα.
Βαθμός Κακίας – Ξενέρωτος

Η γιαγιά (μου)

Ο αφανής ήρωας της σειράς. Κάθε φορά που χάνω επεισόδιο (και δεν είναι και λίγες) με παίρνει στο κινητό να μου πει τι έγινε. Αλλά ποτέ δε μου λέει τι έγινε, μου περιγράφει τι θα γίνει, που το διάβασε το Tv Ζάπινγκ, «ναι παιδάκι μου, έφαγε μια ξόφαλτση η Ρεγγίνα αλλά θα γίνει καλά σύντομα και θα πάει ο Διαμαντής στον Άγγελο να του ζητήσει τον λόγο και εκείνος θα πάει στον …..».

Δε ξέρω τι λέτε, μ' αυτά και μ' αυτά, μιααααα χαρά περνάω.....